Slobberbone speelt effectieve oerrock

Dankzij de lengte van bassist Brian Lane en de bescheiden grootte van gitarist Jess Barr, tussen wie zanger Brent Best precies de middenmoot vormt, was het gisteravond in Paradiso alsof drie van de Dalton-broers op het podium stonden. Maar de leden van Slobberbone zijn effectiever. Binnen een paar nummers overrompelden ze het publiek met hun rock, die de energie van punk combineert met de wiegende cadans van een galloperend paard.

Ze speelden twee sets in de warme bovenzaal van Paradiso. Aan `opbouw' hoeft de groep niet te doen: zanger/gitarist Best kromde zich van begin tot eind briesend om de microfoonstandaard en de gitaarakkoorden leken van zijn snaren te sproeien, samen met de zweetdruppels.

De jonge groep uit Denton, Texas heeft de afgelopen zes jaar drie cd's gemaakt en honderden optredens gegeven. Het leven on the road leidde tot subtielere muziek en een grimmiger wereldbeeld getuige de teksten over echtscheidingen en het einde van de wereld op de nieuwste cd. Op Everything You Thought Was Right Was Wrong Today (2000) klinkt Slobberbone soms verrassend veel als The Pogues in betere dagen. Met banjo, mandoline en accordeon ontstond in een aantal liedjes een doorleefd feestgeluid.

Gisteravond ontbrak het instrumentarium voor dit soort uitstapjes, al was er een korte akoestische set met een banjo. Rechtuit ging het, met ruige gitaren en Bests volle diepe stem als motor. Ook de melodieëen staan in dienst van de vooruitsnellende drang, zonder dramatische fluctuaties en uithalen, maar met kleine verschuivingen in de akkoordenreeksen. Slobberbone speelt het soort muziek dat je van iedere gitaarband zou verwachten, maar dat nog maar weinig te genieten valt. Het is rock in zijn oervorm: direct en doeltreffend.

Concert: Slobberbone.

Gehoord: 2/8 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 3/8 Zomerparkfeesten, Venlo; 4/8 Rotown, Rotterdam.