Een klein voorschot op de wittebroodsweken

Bericht op de voorpagina van The Indian Express: jongen en meisje zijn mishandeld door voltallige bevolking van dorpje in Noord-India.

Tot in de kleinste bijzonderheden weet de verslaggever te melden wat er is gebeurd, van uur tot uur. Alsof het niet om een krantenartikel gaat, maar om een versie van Gabriel Garcia Marquez' `Kroniek van een Aangekondigde Dood'. Met dit verschil dat niemand stierf. Het verhaal eindigt zelfs vrolijk, met de mededeling dat de jongen en meisje in kwestie uiteindelijk met elkaar zijn getrouwd.

De lezer blijft verward achter. Er zijn wel meer berichten in Indiase kranten die enkel voor de goede verstaander lijken te zijn bedoeld. Hoe je ook peinst en navraagt, de strekking van zo'n verhaal blijft een hermetisch raadsel. Misschien bieden regionale kranten uitkomst. Inderdaad, het bericht prijkt ook hier op de voorpagina's, maar het mysterie wordt er nauwelijks door opgelost: waarom zijn de twee jongeren eerst ontkleed? Een plaatselijke krant meldt namelijk dat ze aan elkaar waren uitgehuwelijkt en dat het huwelijk ergens in oktober zou plaatsvinden. Nu zijn ze drie maanden eerder getrouwd, tegen alle wetten van de sterren in. Waar zijn ze voor gestraft?

Je belt naar de redactie van de regionale krant en vraagt naar de journalist die het stuk geschreven heeft. Je legt hem het probleem voor: waarom zijn de twee uitgekleed en geslagen? Waarom heeft niemand het voor ze opgenomen?

De man aan de telefoon zegt dat hij ook maar opschreef wat men aan hem kwijt wilde, maar volgens de politie ging het ongeveer als volgt: Sakina van 19 zou trouwen met Imtiaz van 20. Ze waren nicht en neef van elkaar, maar dat is in de moslimgemeenschap waar ze toe behoren niet ongebruikelijk. Sakina's vader was naar het naburige dorp van Imtiaz gegaan om de details van het huwelijk te bespreken. Intussen kwam Imtiaz langs bij Sakina. Hij nam alvast een voorschot op de wittebroodsweken. Toen zijn ze door een buurjongen betrapt.

Zedigheid is belangrijk in India, maar is het niet wat overdreven om de twee jongelui uit het huis te sleuren, ze uit te kleden, ze naakt door het dorp te laten paraderen, ze door iedereen te laten slaan, ze vast te binden en op het dorpsplein ten toon te stellen?

Sakina schijnt zich op een bepaald moment op de grond te hebben geworpen, voor de voeten van het bejaarde dorpshoofd. Ze verzocht om hulp en bescherming, maar juist dat dorpshoofd zou haar een schop tegen het hoofd hebben gegeven. En we praten over een gehucht van amper vier- of vijfhonderd inwoners, mensen die al generaties lang met elkaar leven, op elkaar zijn aangewezen, nooit schermutselingen hebben gehad, van godsdienstige aard of anderszins. Hoe kan zo'n drama zich in zo'n kleine gemeenschap voordoen zonder te leiden tot algemene doem en teloorgang?

De vraag is, zegt de verslaggever, of hier wel sprake is van een drama. Zulke taferelen doen zich dagelijks voor, in heel veel dorpjes. Dit verhaal haalde toevallig de krant, bij gebrek aan echt nieuws.

Hoewel, nieuw in dit geval is dat de twee gestraften reeds voor elkaar waren bestemd en dat iedereen in het dorp dat wist. Toch waren alle buren, vrienden en kennissen bereid tot het begaan van de wreedheid, in naam van de goede eer.

Het is maar een kleine wreedheid, zegt de verslaggever; Sakina's vader stapte naar de politie, niet omdat hij vond dat zijn dochter was vernederd, maar omdat hij bang was dat Imtiaz na deze gebeurtenis niet meer met Sakina zou willen trouwen. Eigenlijk is het goed afgelopen. Twee levens zijn geruineerd, maar de dorpelingen, die zijn tevreden.