Whiskeytown

De eerder dit jaar verschenen plaat van Whiskeytown-zanger Ryan Adams werd hier overwegend positief ontvangen, vooral door degenen die niet vies zijn van een flinke portie Amerikaanse Weltschmertz. Vergeleken daarmee staat op Pneumonia muziek die een stuk lichter verteerbaar is.

`Don't Be Sad', bijvoorbeeld, is zo'n song die door Adams in z'n eentje onverdraaglijk van droefheid zou zijn uitgevoerd. Maar hier zorgt de rest van de groep wel voor luchthartig tegenwicht. Whiskeytown is zo'n groep die nooit heeft beantwoord aan de commerciële verwachtingen van hun platenmaatschappij, en daarom aan zijn lot werd overgelaten. Deze plaat heeft drie jaar op de plank liggen wachten alvorens toch nog uitgebracht te worden.

Whiskeytown beperkt zich niet tot het strikte countryrockidioom, en zodra Adams ophoudt met zeuren, gaat de kwaliteit opeens met sprongen vooruit. Zoals in het van de Beatles afgekeken `Mirror Mirror', of in het met fraaie kitsch-mandocello's versierde `Paper Moon'. In zulke nummers contrasteert zijn stem juist mooi met de vrolijke melodie.

Zo is dit toch nog een mooie plaat, al komt het wat traag op gang. En hoe mooi droef toch kan klinken, wordt aan het eind sfeervol gedemonstreerd in het met violiste Caitlin Cary gezongen duet `Easy Hearts'.

Whiskeytown: Pneumonia. Lost Highway 170 199