D12

Buiten zijn eigen werk en sores (echtscheiding, rechtzaak, censuur) vindt Eminem ook nog tijd om cd's op te nemen met zijn `posse' uit Detroit, het zeskoppige gezelschap D12. De naam van de groep staat voor `Dirty Dozen'; en dat dozijn slaat op de zes rappers plus hun alter ego`s. Hun debuut-cd, Devils Night, laat horen dat Eminems waanzin consequent is. Het doorvoeren van het alter ego-concept, de uitzinnige haat-raps, de extreme paranoïa, de pathologische drang om braaf Amerika op de kast te krijgen, in combinatie met dreigende muziek en kale beats zullen Eminems status als kindervriend en ouder-vijand opnieuw versterken.

Want al wordt de cd gepresenteerd als een groepsproject, het is weer Eminem die de grootste aandacht trekt - en niet alleen omdat hij hier als producer optreedt (behalve vier liedjes die Dr. Dre onder zijn hoede nam). Het is zijn stem die je wakker schudt en die de langste tirades nog vermakelijk maakt. De raps van Eminem zijn de auditieve pendant van Michael Jacksons moonwalk: je gelooft niet wat je hoort. Eminem vervormt de woorden totdat het klinkt alsof hij achterstevoren praat, zo los staat klank van betekenis. Soms maakt hij inderdaad een eigen taaltje zoals in American Psycho (`You dizon't fizuck with me'), waarin eindeloos wordt gevariëerd op de thema's gekte en anale seks.

Eminems vergeldingsdrang wordt soms wat vermoeiend, want niet iedere luisteraar heeft een boodschap aan zijn minieme meningsverschil met Fred Durst (Limp Bizkit). De teksten zijn iets minder zelf-relativerend dan op Eminems solo-werk. Maar op een enkele slappe track na, is deze plaat verrassend veel beter dan de meeste zij-projekten doorgaans zijn. De singles I Shit On You en Purple Pills, liedjes als American Psycho, Pimp Like Me en Nasty Mind (met de bizarre regel `I'm a nasty ass macaroni') laten horen dat Eminem bijna overal mee weg komt.

D12. Devils Night (Interscope 493 076)