Justitie hoort dochter van Chirac

Claude Chirac, dochter van de Franse president, is gisteren door onderzoeksrechters gehoord, in een onderzoek naar de herkomst van het geld, waarmee de president tussen 1992 en 1995 talrijke privéreizen betaalde.

De belangstelling van justitie is vooral gewekt doordat de reizen contant werden betaald, tot een mogelijk totaalbedrag van 800.000 gulden. Justitie vermoedt een verband met de smeergelden die de politiek ruim tien jaar geleden toucheerde in ruil voor opdrachten in de sociale woningbouw.

De president zelf heeft, onder verwijzing naar ,,de principes van de scheiding der machten'', laten weten geen gehoor te zullen geven aan een oproep van de rechter. Over de vraag of het juridisch onschendbare staatshoofd opgeroepen kan worden als getuige is een controverse ontstaan tussen twee officieren van justitie.

Behalve Claude Chirac, medewerkster van haar vader, werden gisteren Maurice Ulrich, adviseur van de president, en drie medewerksters uit de directe omgeving van Chirac gehoord. Claude Chirac is over twee reizen in 1993 gehoord, één naar New York en één naar Kenia. Volgens haar was de driedaagse reis naar New York, met haar vader en een lijfwacht, voor een bedrag van 40.000 gulden, ,,professioneel'' van aard. In Kenia zei ze nooit te zijn geweest. Maurice Ulrich, die zich moest verantwoorden voor een reis met zijn familie van 100.000 gulden, zei tegen de rechters dat het om privégeld ging. Hij had slechts gebruik gemaakt van de ,,bestaande structuren''. Wat de reizen van Chirac betreft, onderschreef hij de lezing van het Élysée. De gelden waren (deels) afkomstig uit de ,,geheime fondsen'', die het ministerie van Financiën jaarlijks ter beschikking stelt van de regering en de president en die ze naar eigen inzicht kunnen besteden. Chirac was echter toen hij de reizen maakte `slechts' burgemeester.

Van de zes juridische dossiers waar Chiracs betrokkenheid bij wordt vermoed, wordt deze affaire, wegens het aspect van persoonlijke verrijking, als de politiek meest bedreigende beschouwd. Een verschil is ook dat familieleden en anderen uit zijn omgeving zijn gehoord, die geen beroep kunnen doen op onschendbaarheid.