Risico's in verregende honkbalfinale

De Nederlandse honkbalploeg verloor gisteren in de stromende regen de finale van het World Port Tournament tegen Cuba.

Behalve de opgeluchte organisatoren beleefde gisteren nauwelijks iemand plezier aan de geforceerd doorgedrukte finale van het World Port Tournament. Zesduizend toeschouwers trotseerden urenlang de stromende regen om Nederland in een matig duel voor de derde keer in anderhalve week van Cuba te zien verliezen: 7-2. Als het aan bondscoach Eenhoorn had gelegen was de finale niet doorgegaan.

Al uren voordat de finale zou beginnen, zaten gisteren de tribunes van het stadion van Neptunus vol met honkballiefhebbers. Onder een deken van paraplu's keken ze verontrust toe hoe tientallen vrijwilligers op het kletsnatte speelveld in de weer waren met stofzuigers, trekkers, bezems en kruiwagens om het overtollige regenwater te verwijderen. Waar ook ter wereld zou de wedstrijd simpelweg zijn afgelast, maar niet in Rotterdam.

Terwijl buiten het stadion de spelers van de Nederlandse ploeg met zorgelijke blikken naar de donkergrijze wolken keken, ging tegen het middaguur op de tribunes een gejuich op toen de speaker trots meedeelde dat de wedstrijd ,,gewoon door zou gaan''. En ondanks dat de regen vervolgens met steeds grotere hoeveelheden naar beneden viel, hield de organisatie woord. De wedstrijd ging door, maar `gewoon' werd het nooit. Zo zullen de lichtmasten van het Rotterdamse Neptunus-stadion niet vaak midden op een zomerse dag ontstoken zijn.

In de tweede helft van de eerste inning sloeg bij Nederland het noodlot toe toen de ploeg al vroegtijdig afscheid moest nemen van Raily Legito. Bij een actie om een door de Cubaan Rolando Meriño weggeslagen bal te stoppen, gleed de korte stop van de Nederlandse ploeg uit bij een duik naar de bal. Hij smakte met zijn rechterschouder op het natte gravel. Legito strompelde naar de kant. Een uur later bleek in het ziekenhuis dat zijn schouder uit de kom was geweest.

Na afloop van de wedstrijd – die inclusief een onderbreking van anderhalf uur wegens té hard regenen uiteindelijk zo'n vijf uur had geduurd – zei verrevelder Dirk van 't Klooster dat het spelen ,,onverantwoord'' was geweest. ,,Het is glad. Op een gegeven moment wordt het gevaarlijk. Maar goed, als ze zeggen dat je moet spelen, ga je spelen.''

Bondscoach Eenhoorn bleef diplomatiek. ,,Ik had liever de finale een dag verzet, maar dat kon niet. Je kunt moeilijk zo egoïstisch zijn om zesduizend mensen naar huis te sturen'', zei Eenhoorn. ,,Maar het is zo dat op dit soort velden mensen uitglijden. Het zou natuurlijk wel heel vervelend zijn als we straks op het Europees kampioenschap onze korte stop moeten missen.''

Het negende World Port Tournament, dat met 73.000 mensen een record aantal toeschouwers trok, stond voor de Nederlandse ploeg vooral in het teken van het EK dat op 28 juli begint in het Duitse Bonn. Eenhoorn wil daar de Europese titel met de Nederlandse ploeg pakken. Een titel die noodzakelijk is als de ploeg tenminste de A-status met de daarbij behorende faciliteiten van NOC*NSF wil behouden.

Eenhoorn kan in Bonn waarschijnlijk net zomin als op het World Port Tournament beschikken over de Nederlandse professionals die uitkomen in buitenlandse competities. In de aanloop naar het EK zal Eenhoorn de komende weken nog wel gesprekken voeren met proforganisaties in de Verenigde Staten om te zien of de selectie van Nederland nog versterkt kan worden. Zo zou bijvoorbeeld de Antilliaanse pitcher Radhames Dijkhoff zeer bruikbaar kunnen zijn, zeker omdat de werpers Jurriaan Lobbezoo en Orlando Stewart voorlopig nog geblesseerd zijn.

Van Italië, de grote concurrent voor de Europese titel, werd in Rotterdam de afgelopen week zowel gewonnen als verloren. De 10-0 nederlaag die Nederland zaterdag tegen Italië leed, was zeker pijnlijk te noemen. Eenhoorn haastte zich te verontschuldigen dat hij tegen de Italianen zijn pitchers had gespaard voor de finale tegen Cuba.

De Cubanen – waartegen Eenhoorn tijdens de Olympische Spelen van Sydney nog een historische zege had geboekt – bleken echter een klasse te goed voor Nederland. De ploeg van Eenhoorn bleef gisteren ver verwijderd van een nieuwe verrassing. In de 25ste onderlinge ontmoeting tussen beide landen verloor Nederland voor de 24ste keer. Op alle onderdelen van het spel scoorden de Cubanen, die in Rotterdam al hun wedstrijden wisten te winnen, net iets beter. Ze wisten zich zelfs beter aan te passen aan het typisch Nederlandse, regenachtige weer.

Het was dan ook vreemd dat de Nederlander Dirk van 't Klooster door de organisatie werd uitgeroepen tot de populairste en meest waardevolle speler van het toernooi. Toen de huldigingen op het speelveld plaatsvonden, was een groot deel van het doorweekte publiek echter al teleurgesteld naar huis vertrokken.