Koning Voetbal

Het was totaal nieuw voor mij dat er in Nederland een systeem van topsportscholen bestaat, de zogenoemde loot-scholen. loot staat voor Landelijk Onderwijs Opleiding Topsport en er zijn er veertien van in Nederland. Op die middelbare scholen krijg je naast het gewone vakkenpakket intensieve training in topsport: turnen, zwemmen, voetballen, tennissen, hockeyen of ballet. In M deze maand een portret van drie zeer getalenteerde jonge voetballers, die nog op school zitten, maar al door Feyenoord zijn ingepalmd.

Het lijkt me geen eenvoudige opdracht: lesgeven aan jongens die maar één hartstocht hebben en bovendien al aan de roem geroken hebben. Om ze vast te houden - een beetje talentvolle voetballer wordt tegenwoordig in een vloek en een zucht door rijke buitenlandse clubs weggekocht - krijgen ze een 'koelkastcontract'. Ze dromen van de Kuip.

Hartstocht is prachtig, maar hoe bitter is de teleurstelling als het succes uitblijft. Je gunt Glenn, Said en Robin de juichende stadions, de zilveren bokalen en alle andere parafernalia van het voetbalheldendom - ze werken er hard voor - maar ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken dat die last op de magere schoudertjes van míjn zoon zou komen te liggen, dat hij belaagd zou worden door scouts en zaakwaarnemers die uitmaken wat goed voor hem is en dat hij op zijn achttiende al een financiële constructie aan zijn broek had hangen (hij kan godlof nog geen bal het doel intrappen).

Het blijft een raar dilemma: elke ouder hoopt dat het talent in zijn kind tot bloei zal komen. Maar wat als dat talent hem overneemt?