Verpleeghuis

In het artikel over de laat-maar-waaiencultuur van overbelast personeel in verpleeghuis De Rustenburg (Z, 16 juni) komen enkele schrijnende situaties aan de orde. Sting, de beroepsvereniging van de verzorging, kan deze constateringen op grond van eigen waarnemingen helaas onderschrijven. In veel verpleeghuizen laat de zorg voor de bewoners te wensen over. Jarenlange bezuinigingen, werkdruk en personeelstekort zijn daar debet aan. Feit is dat de kwaliteit van zorg jarenlang geen item is geweest, terwijl helpenden en verzorgenden wel degelijk heldere ideeën hebben over kwaliteit van zorg.

Met alleen meer geld en personeel zijn de huidige problemen niet op te lossen. Verpleeghuizen zullen kwaliteitsverbeteringen pas goed bereiken wanneer zij voor de bewoners en hun verzorgenden een veel centralere plaats in hun beleid inruimen. Voor bewoners is 't van het allergrootste belang dat ze ervaren dat er werkelijk aandacht voor hen is. Daartoe dient de nadruk te verschuiven van medische verzorging naar zorg voor het welbevinden van mensen. Activiteiten gericht op 'welbevinden' variëren van wandelen, het lakken van nagels en het voorlezen van een aansprekend boek tot huishoudelijke en verzorgende activiteiten zoals het schoonhouden van de kamers en het uitdelen van medicijnen. Je verzorgt een mens, in plaats van dat je een serie handelingen verricht. En dat maakt het werk aantrekkelijker. En hoe aantrekkelijker het werk, hoe gemotiveerder het personeel en hoe lager het ziekteverzuim.

Verzorgenden en verpleegkundigen voelen zich nauw betrokken bij de bewoners. Om de goede zorg te kunnen bieden moeten ze onder meer met collega's en managers kunnen praten over wat zij onder goede zorg verstaan en dat zij daarop vervolgens ook zijn aan te spreken. Want werken op een manier die leidt tot tevreden bewoners levert de brandstof om zelf ook met plezier het soms wel zware werk te kunnen volhouden. Ziekteverzuimpercentages van 29% (zoals in het gele paviljoen van De Rustenburg) behoren dan tot het verleden.