Sjeng Schalken kan `Henmania' niet bezweren

Ook op het derde grandslamtoernooi van dit jaar is het Nederlandse tennis al voor de tweede week uit het programma van het enkelspel geschrapt. Pisnijdig was Raemon Sluiter gisteren na zijn onnodige nederlaag in vier sets (6-7, 7-6, 6-4 en 6-4) tegen de Fransman Arnaud Clement, terwijl Sjeng Schalken met een serene glimlach afscheid nam van Wimbledon. Een week lang was de 24-jarige Limburger op zoek geweest naar zichzelf. Toen de storm in zijn hoofd eindelijk was gaan liggen, berustte Schalken al snel in de gedachte dat hij niet de aangewezen persoon was om de jaarlijkse Henmania te bezweren.

Tot zijn grote opluchting werd publiekslieveling Tim Henman gisteravond slechts anderhalve set in verlegenheid gebracht door de flegmatieke Schalken, die al blij was dat hij door de Brit niet als op Roland Garros van de baan werd geblazen. In vier sets (5-7, 6-3, 6-4 en 6-2) hield Henman de hoop levend dat Wimbledon voor het eerst sinds 1937 een Engelse winnaar zal krijgen. Het portret dat Schalken gisteravond na zijn uitschakeling van Henman schilderde zal door de All England Club ongetwijfeld met liefde in de directiekamer worden opgehangen. Om zich te verzoenen met de wetenschap dat hij op een grandslam weer niet verder was gekomen dan de derde ronde deed Schalken het voorkomen alsof hij had verloren van de kroonprins van Wimbledon.

Zo gedroeg Henman zich pas op het centre court, toen de Nederlander met zes dubbele fouten in de vierde set zijn ondergang bespoedigde. Muisstil had Schalken het chauvinistische publiek in de eerste set gekregen met messcherpe returns in de grillige servicebeurten van Henman. Op 1-1 in de tweede set moest Schalken echter twee breakpoints uit handen geven tegen de zichtbaar gespannen Engelsman, die zelfs door drievoudig Wimbledon-kampioen John McEnroe tot de gedoodverfde opvolger van titelhouder Pete Sampras is uitgeroepen. ,,Schalken overklaste me tot halverwege de tweede set'', erkende de klassieke service- en volleyspecialist Henman. Uiteindelijk bracht hij toch aan het licht dat Schalken een gemaakte grasspeler is, die aan het net niet op een natuurlijk repertoire kan terugvallen.

Vanaf de derde set kreeg Schalken het gevoel alsof Henman zijn gedachten kon lezen. ,,Tim heeft het instinct van een atleet als Rafter'', constateerde Schalken. ,,Als Henman aan het net staat, is bijna niet te passeren. Als geen ander anticipeert hij op de slagen van zijn tegenstander. Ik ben nu eenmaal geen echte service- en volleyspeler en een specialist op gras straft mijn foutjes onmiddellijk af.'' Toch had Schalken meer kansen tegen Henman dan enkele weken geleden op het gravel van Roland Garros, toen hij door de Engelsman in drie sets werd vernederd. Had Schalken zich niet te snel neergelegd bij zijn onvermijdelijke afscheid van Wimbledon? ,,Nee, ik houd een goed gevoel over aan deze partij'', zei hij, wellicht tegen beter weten in.

De opgekropte frustraties van Raemon Sluiter vormden gisteren een schril contrast met het keurig afgestofte zelfbeeld van Schalken. ,,Kots- en kotsziek'', was de 23-jarige Rotterdammer van de mislukte generale repetitie voor de Davis-Cupwedstrijd tegen Frankrijk, in september in sportpaleis Ahoy'. Twee sets lang hield Sluiter de kleine baseliner Arnaud Clement in een houdgreep tot hij op dramatische wijze de tweede set bij de Fransman inleverde. Nadat Sluiter de eerste tiebreak bijna hautain in zijn zak had gestoken, verzuimde hij in de tweede set vier breakpoints te benutten. Vooral de mislukte backhandreturn op de slappe tweede service van Clement bij een 4-3 voorsprong zal Sluiter pijn hebben gedaan. Maar het ergste moest nog komen.

Uitzichtloos leek de achterstand van de Nederlandse Davis-Cupheld in de tweede tiebreak, maar vanaf 6-2 had Clement zelfs aan vier setpoints niet genoeg. Een half jaar geleden stond de tennisser met de spiegelende zonnebril nog in de finale van de Australian Open, nadat hij in de halve eindstrijd tegen zijn landgenoot Grosjean in een heroïsch gevecht twee matchpoints had overleefd. Op gras voelt Clement zich echter niet thuis. Bij een 7-6 achterstand werkte Clement echter koeltjes het setpoint voor Sluiter weg, waarna hij zijn vijfde setpunt wel op waarde schatte. In mentaal opzicht liep de stoere Rotterdammer vervolgens leeg als een lekke band. ,,Ik was niet langer de baas op de baan'', foeterde hij.

Alsof Sluiter vervolgens in de persconferentie een tegenstander zocht, waarop hij zijn woede kon koelen, klaagde hij de mensen aan ,,die beweren dat ik niet hard genoeg zou werken''. Even later had de ongecompliceerde no-nonsense tennisser zichzelf weer onder controle. ,,Ik heb nu wel bewezen dat ik ook buiten Nederland kan tennissen'', zei Sluiter. ,,Ik ken mijn beperkingen. Met mijn dubbelhandige slagen beschik ik niet over een ideale techniek. Maar ik zal blijven vechten om ooit verder te komen dan de derde ronde op een grandslam.'' En met een ironisch lachje: ,,De magie van Wimbledon heb ik nog niet ontdekt. Daarom ga ik nu maar op zoek naar de magie van het toernooi in Ulm.''