Ruiterteam bezwijkt onder druk

Het Europees kampioenschap springen voor landenteams in Arnhem werd gisteren gekenmerkt door een enerverende strijd. Op het ene moment stond Nederland eerste, dan weer Zweden of Ierland en soms Duitsland. Ierland was uiteindelijk de sterkste en won goud. Het Nederlandse trio bezweek onder de druk, greep mis en werd vierde.

Er stond een springparcours in de piste van het hippisch stadion op Papendal waar bijna alle ruiters problemen mee hadden. Het was technisch lastig, de hindernissen waren hoog en breed, de afstanden niet altijd passend en optisch had parcoursbouwer Frank Rothenberger ook een paar probleempjes ingebouwd. ,,Die driesprong begint met een geheel rode hindernis en die wordt op één lijn gevolgd door een witte met daarachter weer een blauwe. De paarden zien door de weinig opvallende rode hindernis heen wel de witte en daardoor duikt de rode sprong onverwachts voor ze op'', doceerde Albert Voorn, die vooraf al veel problemen voorspelde.

Hij kreeg gelijk. Vaak werden de balken maar licht getoucheerd maar de ondersteuning was zo ondiep dat ze direct vielen. Slechts tien ruiters waren in staat om het parcours éénmaal foutloos te overwinnen, maar geen van hen slaagde erin om een dubbele foutloze ronde te noteren. Het aantal ruiters voor wie de opgave te zwaar bleek bleef beperkt tot vijf. Omdat de krachtsverhoudingen in het internationale veld zo dicht bij elkaar liggen en foutjes heel gemakkelijk overal in het parcours werden gemaakt ontstond een ongemeen spannende wedstrijd, waarvan jammer genoeg slechts een handjevol toeschouwers op de tribune getuige was.

De business units puilden overigens wel uit, zodat het met de sponsoring wel goed zit. Na de Ieren eindigden de Zweden verrassend op de tweede plaats, terwijl Duitsland, zonder een ruiter die een foutloze rit realiseerde, toch het brons binnen wist te halen.

Het Nederlandse kwartet was door de plotselinge blessure van Roofs, het paard van Jan Tops, gereduceerd tot trio. Wout Jan van der Schans en Angelique Hoorn bleven in de eerste manche foutloos. Daartoe was olympisch kampioen Jeroen Dubbeldam niet in staat. Twee balken vielen en in de tweede ronde lieten alle drie de Nederlandse ruiters twee balken uit de lepels vallen. Bert Romp, de bondscoach: ,,Toen ik er achter kwam dat Roofs kreupel was heb ik een woord gebruikt dat je beter niet kunt opschrijven. Natuurlijk motiveert het de overige drie extra, maar dat is niet genoeg. Je kunt dan geen goud winnen. Misschien een medaille, maar dan moet je alle geluk van de wereld hebben''. Romp vond dat Van der Schans meer heeft gebracht dan je mag verwachten, maar bij Tops rekende hij op in ieder geval één foutloze rit. Van der Schans gaat na twee wedstrijden nog steeds aan de leiding in de tussenstand van het individuele klassement met de schimmelhengst Corland, die net als de op de vierde plaats staande Cardento eigendom is van Wypke van de Lageweg uit het Friese Beers. Van de Lageweg is hengstenhouder en bracht Cardento voor op de KWPN hengstenkeuring. ,,Hij werd afgekeurd omdat hij volgens de heren niet voldoende kon springen. Volgens diezelfde heren zou Corland ook over meer vermogen als springpaard moeten beschikken. En het zijn dezelfde mensen die indertijd mijn hengst Jus de Pomme, waarmee Ulrich Kirchhoff in Atlanta op de Olympische Spelen individueel- en teamgoud won, ook met de grond gelijk maakten.

Masserati, Atlantic en Edmonton zijn hengsten die door dat stamboek zijn gekraakt, maar ook zij zullen zich in de sport bewijzen'', vertelde Van de Lageweg.

Trots is Van de Lageweg wel en Van der Schans hoopt dat de eigenaar van zijn paard morgen met nog meer genoegen naar zijn hengsten zal kijken als nu reeds het geval is. ,,Ik zie Corland het liefst eerste worden en dan mag Cardento wel weer het zilver winnen, net zoals hij dat vandaag deed met Peter Eriksson voor Zweden.''