In Den Haag: `Het was het wachten waard'

Miloševic werd gisteren om half twee overgedragen; dat hij op weg was, was om zes uur bekend. Maar het werd voor belangstellenden op diverse lokaties nog een latertje.

Eindelijk klinkt er in de verte het geronk van een helikopter. Honderden wachtenden bij de Scheveningse strafgevangenis heffen als één man de blik omhoog in de hoop Slobodan Miloševic uit de hemel te zien neerdalen.

Nadat er nog een paar helikopters zijn opgedoken en enkele rondjes hebben gecirkeld, zakt één ervan plotseling naar beneden, achter de muren van het complex. Een bescheiden applaus van de volhouders achter de dranghekken langs de Landscheidingsweg weerklinkt in de avondlucht. `Slobo' zit eindelijk in Scheveningen! Tenminste, dat moeten we maar aannemen, want niemand heeft op afstand ook maar een glimp van Miloševic kunnen opvangen.

,,Hier hebben we dertien jaar op gewacht'', roept Liliana Bajic uit Belgrado opgetogen uit. Ze is met haar man op bezoek bij haar zoon, die als tolk werkt bij het VN-tribunaal in Den Haag. ,,Wat een geluk dat we hier bij kunnen zijn. Dit was het wachten meer dan waard.''

De ontknoping komt toch nog onverwachts. Al vroeg in de avond heeft zich een bonte menigte verzameld bij de gevangenis. Journalisten uit de hele wereld, deels voorzien van televisie-auto's met grommende generatoren, vermengen zich met nieuwsgierige bewoners, van wie sommigen hun hond maar hebben meegenomen.

Daarna begint echter het grote wachten. ,,Weet hij niet dat ik pijn in mijn benen krijg'', klaagt een Nederlandse vrouw. Een snackbar op de hoek, die het gewoonlijk van duinwandelaars moet hebben, doet zulke goede zaken dat de uitbater indirect op een oorlogsprofiteur begint te lijken.

Steeds duiken er nieuwe versies van de route van Miloševic op. Maar niemand weet zeker of hij inderdaad nog deze avond zijn eerste nacht in hechtenis zal doorbrengen in de gevangenis. De teleurstelling is groot bij vliegveld Valkenburg vlak bij Leiden, wanneer om kwart over één bekend wordt dat Miloševic' helikopter is geland in Scheveningen. Zo'n honderd mensen hebben zich verzameld in de hoop een glimp van de ex-president op te vangen. ,,Ik ben van `32 en heb de Tweede Wereldoorlog meegemaakt'', zegt Bert Wobbes. ,,Toen werd het voor onmogelijk gehouden dat zulke gruweldaden ooit nog in Europa zouden plaatsvinden. Het is een historisch moment dat de aanstichter van al dat kwaad nu in Den Haag terecht staat.'' Hij leunt tegen zijn fiets en speurt de lucht af op zoek naar vliegtuigen. De voormalige inkoper van groente en fruit woont in Katwijk en wanneer er weer een verdachte van het tribunaal wordt opgebracht, staat hij langs de kant. ,,Krstic heb ik ook gezien. Hij werd gewoon per auto afgevoerd naar Scheveningen.''

Uit de auto van Dragan Oudshoorn (21) klinkt Servische muziek. Zijn moeder komt uit Joegoslavië, zijn vader is Nederlander. Hij vindt het tribunaal ,,eenzijdig''. ,,De Serviërs worden in de strafbank gezet, terwijl de rest de hand boven het hoofd wordt gehouden.''

Hij bezoekt één keer per jaar zijn familie in Joegoslavië en begrijpt waarom de Servische regering hem op het vliegtuig naar Den Haag heeft gezet. ,,Het land zit is al tien jaar een economische puinhoop. Buitenlandse steun is hard nodig. Hopelijk kunnen ze nu een nieuwe start maken en keer de rust terug in de regio.'' Hij wacht een paar seconden. ,,Hoewel, kijk naar Macedonië, de volgende oorlog dient zich al weer aan.''