Zware tijden voor zakenbanken

De goede tijden zijn voorbij. Dat is de lering die andere zakenbanken kunnen trekken uit de winstwaarschuwing van Merrill Lynch. Dat komt niet alleen doordat Merrill verwacht dat zijn winst per aandeel over het tweede kwartaal met 50 procent zal dalen - hoewel dat al erg genoeg is.

Beleggers kregen vorige week nog een steuntje in de rug van andere Amerikaanse zakenbanken, zoals Goldman Sachs en Morgan Stanley, die hun winst in het tweede kwartaal met slechts 20 procent zagen teruglopen. Maar de periode waarover zij rapporteren eindigt in mei, zodat ze de enorme inzinking van de omzet, die Merrill de afgelopen vier weken te verwerken kreeg, nog niet verdisconteerd hebben. Topman David Komansky heeft gezegd dat hij er niet op rekent dat het in het derde kwartaal beter zal gaan. Het ergste moet nog komen. Eerlijk gezegd is Merrill actiever op de aandelenmarkt dan Goldman of Morgan, dus lagere omzetten, minder grote koersveranderingen en kleinere marges op de Nasdaq hebben voor Merrill grotere gevolgen. Maar de bank heeft gewaarschuwd dat ook de inkomsten uit schuldtransacties, die bij andere banken zijn toegenomen, zullen verminderen. Dat lijkt logisch. Nu de Federal Reserve (het stelsel van Amerikaanse centrale banken) binnenkort de teugels zal aanhalen, komt er waarschijnlijk ook een eind aan de gouden tijden die obligaties in het eerste halfjaar hebben gekend. Daardoor wordt de belangrijkste pijler onder de hoop op hogere omzetten in andere sectoren weggetrapt. Dit alles zou niet zo erg zijn als de koersen een voorschot zouden hebben genomen op een omzetdaling. Maar dat is niet zo. De meeste winstverwachtingen voor Amerikaanse en Europese zakenbanken gaan ervan uit dat de bloei van vorig jaar aan het begin van 2002 zal terugkeren. Dat lijkt nu niet erg waarschijnlijk. De gevolgen voor de koersen zijn ijzingwekkend. De mondiale zakenbanken worden momenteel verhandeld op een niveau van rond de 2,5 maal de boekwaarde. Ten tijde van de inzinking in de jaren negentig was dat 0,5 maal.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld