VAKANTIESPEL

Dit is een spel voor als je je verveelt. Of gewoon zin hebt om een spel te doen. Je hebt er een dobbelsteen en pionnen voor nodig. Je kunt daar muntjes of andere kleine dingetjes voor gebruiken. En je hebt een tegenstander nodig.

Jullie gooien om de beurt, behalve als je op een vakje komt waarbij staat dat je nog een keer mag gooien, of een beurt moet overslaan. Je ziet vanzelf welke vakjes dat zijn. Hieronder staat wat je precies moet doen op de geluk- of pechvakjes.

Je hebt gewonnen als je op het laatste vakje van het spel bent beland. Dat is de tekening met de schoolboeken. Als je daar een paar vakjes voor staat en je gooit te hoog om er precies op te komen, moet je vanaf de schoolboeken weer terugtellen. Wie uiteindelijk als eerste op de laatste tekening van het spel staat, heeft het best de vakantie overleefd en heeft gewonnen. Jullie moeten zelf maar een goede beloning afspreken voor de winnaar. Zorg dat je het spel op een stevige ondergrond legt, anders wiebelen de pionnen eraf. Als je het wilt meenemen op reis, bijvoorbeeld om achter in de auto te spelen, kun je het spel beter uitknippen en met plakband op een stuk karton plakken.

GELUK- EN PECHVAKJES:

Jullie zijn vanmorgen vroeg met vakantie vertrokken. De stemming lijkt opperbest, maar dan begint voor in de auto toch het gekibbel.

Op een kruispunt in Frankrijk is de weg opgebroken en moeten jullie een omleiding volgen. Je vader weet het natuurlijk weer beter dan de borden en wil rechtsaf. Je moeder wil linksaf, zoals de verkeersborden aangeven. Pappa wint. Het gevolg: jullie verdwalen hopeloos.

Na twee uur sjezen door verlaten dorpjes belanden jullie weer op hetzelfde kruispunt. Je moeder zegt: `zie je nou wel' tegen je vader. Dat had ze natuurlijk beter niet kunnen doen.

Dat wordt zeker een paar uur mokken voorin. Ga twee plaatsen terug.

De eerste dag op de camping! De zon schijnt, de tenten zijn opgezet en je ouders zijn in een goede bui. Tijd om een middagje te gaan winkelen. Je moeder misrekent zich met de Franse francs en je krijgt een Diesel-broek waarvan zij dénkt dat 'ie maar 40 gulden kost.

Mazzel! Je mag nog een keer gooien.

Je moeder denkt dat ze kan Gameboyen. Enfin.

Net als bij je verprutste game: terug naar start en overnieuw beginnen!

Je ouders willen naar een tuttig restaurant. Dat moeilijk uit te spreken gerecht op de menukaart dat je vader per se wilde proeven, ziet eruit als gebakken snot. Je vader rekent snel af en trakteert op een hamburgermenu.

Lekker! Gooi nog maar een keer.

Een storm steekt onverwachts de kop op en de tent blijkt zo lek als een mandje. Je ouders en jij drijven met luchtbedden en al de camping af.

Ga een plaats terug.

Je moeder dreigt voor de zesde keer deze week pannenkoeken te gaan bakken op het eenpitsbrandertje. Gelukkig nodigen de campingburen jullie uit voor een barbecue.

Pfjoew! Een plaats vooruit.

Je zit stiekem onder je slaapzak te SMS'en met je buurjongen in Nederland, als de batterij van je mobieltje leeg raakt én je je oplader vergeten blijkt te hebben. Dat wordt een saaie vakantie.

Gooi nog een keer, en ga het aantal plaatsen áchteruit.

De vakantie is afgelopen en jullie gaan op weg naar huis. Je moeder had nog zo gezegd dat je voor vertrek even naar de wc had moeten gaan, maar toen hoefde je niet. Maar nu moet je al drieëntachtig kilometer lang plassen en houd je het zowat niet meer. Als er eindelijk een bordje `Parkeerplaats' langs de snelweg staat, scheurt je vader ervoorbij. Dat wordt nog zeker een kilometertje of dertig afzien!

Ai, een beurt overslaan!

Op het heetst van de dag belanden jullie in een file. Wel drieduizend auto's staan stil onder een kokende zon. Je broertje begint ervan te jengelen, je moeder heeft hoofdpijn en je vader gaat zowat op de vuist met een wel héle grote Fransman die naast jullie stilstaat en voor wil kruipen.

File of geen file, in dit spel mag jij lekker drie plaatsen vooruit.

Als je thuiskomt heeft de buurvrouw een `trieste mededeling': goudvis Japie is dood. Jij wilde al heel lang veel liever een hond en ziet nu je kans schoon. Je hoop is van korte duur: tetteretèèè, zegt de buurvrouw en ze houdt een plastic zakje met een nieuwe Japie omhoog.

Nog een jaar of twee geduld dus, maar als troost mag je nu nog een keer gooien.