Sluit een vakantiecontract

Om de grote vakantie een beetje aardig door te komen, moeten ouders leren zich aan de regels te houden. Jouw regels, wel te verstaan.

STINK ER NIET IN! Denk terug aan de zomervakantie van vorig jaar. En die van twee jaar geleden. En die van drie jaar terug. Kom op, niet nadenken, meteen zeggen, in één woord: hoe was 't?

Vre-se-lijk!

Zo, dat is eruit. Ja, dat lucht op. Het is ook altijd hetzelfde liedje met jou, hè – dat je zo'n meelopertje bent. Nooit zul je eens van tevoren nadenken. Altijd zeuren achteraf. Het is de hoogste tijd dat we het anders gaan aanpakken. En wel: nu!

Dit jaar stap je niet zomaar als een dummie bij je ouders in de auto, op weg naar die ellendige camping vol muggen en verstopte plees. Kom op zeg, je bent geen opblaasboot die zich zomaar laat oprollen en inpakken. Weet je wat jij gaat doen? Nou? Je gaat onderhandelen!

Dit jaar ga je eisen stellen voordat jullie vertrekken. En dan niet zomaar wat roepen, van: `ik wil niet dit ...' en `we gaan wel dat..'. Nee, je gaat er eens goed voor zitten, je gaat je ouders eens even stevig op hun plek zetten. Je gaat namelijk een vakantiecontract voor ze opstellen. Dit keer ga je heel precies vooraf noteren wat jouw rechten en hun plichten zijn. Dus hup, zet de pc maar aan, open een nieuw document en noteer in een lekkere vette letter: Vakantiecontract.

Vermeld als eerste je naam en de namen van je ouders: `X (jij), Y (je moeder) en Z (je vader) gaan van 4 tot en met 26 augustus 2001 met vakantie naar Villeneuve sur l'Oise (of zo). Daarna komt een simpele maar stevige zin: `Zij komen het volgende overeen: ...' Waarna je onbeperkt, punt voor punt, je eisen kunt opschrijven.

Regel, om te beginnen, dat jij de baas blijft over je eigen tijd. Dus geen fratsen met `fijn, 's ochtends om half vier uur opstaan, want dan is het nog zo lekker stil op de weg'. Kom op zeg, we zijn geen veetransport...!

's Ochtends na tienen vertrekken is echt vroeg genoeg. En 's middags na vieren moet het weer afgelopen zijn met dat gejaag over die stinkende en fikkend hete wegen. Dan maar een dagje langer onderweg. Cool down, man...

Noteer alles wat met tijd te maken heeft zo precies mogelijk. Jij bepaalt wanneer je in de vakantie opstaat. Je ouders beslissen nooit wanneer je naar bed gaat. Je krijgt steeds minimaal een uur bedenktijd voordat je beslist of je meegaat naar het zoveelste château of kantklos-museum. Eenmaal op de plaats van bestemming aangekomen hoef je nooit langer dan een half uur per dag in de auto te zitten. In een restaurant word je nooit langer dan een uur op een stoel gegijzeld. Enzovoorts.

Je eigen tijd indelen betekent: vrijheid! Exact hetzelfde geldt voor eigen geld. Noteer in het contract met je ouders ook de hoogte van je eigen vakantiegeld. De onderhandelingen daarover kunnen snel zijn afgerond. Je vraagt je ouders namelijk of ze hun loonstrookjes van de afgelopen maand mei even kunnen laten zien. Zij krijgen 8 procent vakantiegeld per jaar, meestal bij hun salaris in mei. Dan is het logisch dat jij, op jouw beurt, acht procent van dat bedrag krijgt. Dus, stel: samen hebben je ouders 5.000 gulden ontvangen. Dan is 400 gulden voor jou. Kassa! Pas intussen wel op dat je ouders niet allerlei rare smoezen gaan verzinnen, zo van: wij betalen je eten en je surfplank op het dak kost extra benzine. Eten moet je thuis ook. En die oervervelende surfplank mag best thuis blijven. Graag zelfs.

Met tijd en geld heb je de belangrijkste zaken wel zo'n beetje geregeld. Daarnaast kun je natuurlijk een onbeperkte lijst met aanvullende eisen opnemen. Dat jullie niet eindeloos gaan zitten barbecuen met ,,zo'n enig stel uit Tilburg'' dat je nooit eerder hebt gezien en dat je verder ook nooit meer hoopt te ontmoeten. Dat je alleen met je kleine zusje gaat badmintonnen als jij daar zin in hebt – en nooit andersom. Dat je moeder en vader nooit tegelijk het zwembad in gaan, want dat zogenaamd lollige gestoei van grote mensen in het water is echt te gênant voor woorden.

Als je het contract klaar hebt, maak je een printje in drievoud, je zet je handtekening eronder en je laat je ouders alle exemplaren stuk voor stuk ondertekenen. Het is tactisch het handigst als je het contract een beetje losjes aanbiedt, zo van: kijk, leuk, zet hier even je handtekening. Waarschijnlijk denken je ouders dat jij een grap met ze uithaalt. Hooguit denken ze: ach, een contract van een minderjarige, dat heeft niets te betekenen. Op zichzelf hebben ze gelijk: je ouders zijn volledig verantwoordelijk voor jou, als `rechtspersoon'. Maar dat zo zijnde, is de kwestie natuurlijk heel simpel – als je heel even een beetje juridisch slim wilt meedenken. Als je ouders een contract met jou sluiten, sluiten ze feitelijk een contract met zichzelf. Ha, daar hadden ze nog niet aan gedacht. Dom houden!

Neem deze zomer geen enkel risico en ga niet zonder vakantiecontract met je ouders met vakantie. Ouders moet je opvoeden. En alle boekjes over opvoeding zeggen, regel nummer 1: wees consequent en duidelijk! Dus wilt u hier even tekenen?