Met zomervakantie, maar dan anders 3

Naam: Selma Gök (12)

,,Wij gaan deze zomer zes weken naar Turkije. Mijn vader is nog op zoek naar een goede auto want het is een lange reis en anders gaan we vliegen. Ik vind het heerlijk om naar Turkije te gaan omdat mijn opa en oma daar wonen. Het voelt als naar `huis' gaan. Omdat zes weken lang is, heb je alle tijd om je daar aan te passen. Als ik dan weer terugkom in Nederland moet ik juist híer weer enorm wennen.''

Selma Gök is Turkse en zit in groep acht van de Prinses Ireneschool in Den Haag. In de zomervakantie gaat zij eigenlijk een beetje naar huis.

,,Onze vakantie bestaat uit één week in een mooi hotel met een zwembad in een grote stad. Leuk allemaal dingen bekijken en lekker uit eten gaan. Daarna bellen we mijn opa en die komt ons dan halen. Dan gaan we naar Kayseri in Capadokya. Ik weet niet waar dat ligt, maar het is heel mooi. Vroeger woonden er mensen, maar nu is het een soort dode stad, geloof ik.

,,Voor de rest zitten we bij ooms en tantes en dat maakt de vakantie juist bijzonder. Hier in Nederland heb ik niet zo veel familie. Mijn opa en oma woonden hier vroeger wel, maar die zijn weer teruggegaan naar Turkije. Ik ben hier geboren en voel me ook wel Nederlands. In Turkije gedraag ik me niet anders dan hier. Mijn grootouders verwachten dat gelukkig ook niet van ons. Bij andere Turkse kinderen is dat soms wel zo, maar dan komt de familie meestal uit een klein dorp. Daar wordt meteen geroddeld als de kinderen zich anders gedragen dan de familie gewend is.

,,Ik vind dat ouders hun kinderen zelf moeten laten beslissen wat zij dragen. Dwingen is niet goed – dat werkt averechts en daar wordt een kind alleen maar verdrietig van. Dan voelen kinderen zich namelijk anders terwijl ze al de hele tijd bezig zijn zich aan te passen. Dat begrijpen veel ouders niet omdat ze zelf in Turkije heel streng zijn opgevoed. Bij ons is dat gelukkig niet zo. We nemen lange rokken en hoofddoeken mee naar Turkije, maar dat zijn cadeautjes voor mijn oma. En op de terugweg neem ik wel wat mee voor mijn buurvrouw. Een mooie vaas of zo. Voor mijzelf neem ik beeldjes uit Capadokya mee als souvenir. Als ik terug ben in Den Haag heb ik geen heimwee. Het enige wat ik echt mis, is mijn familie. Maar ja, die kan ik altijd nog bellen.

,,Als ik niet naar Turkije kan in de vakantie en ik mocht zelf kiezen waar we naartoe zouden gaan?'' Selma denkt héél lang na alsof alle vakantielanden even voorbij komen. Uiteindelijk zegt zij lachend: ,,Dan zou ik kiezen voor Duitsland. Daar woont namelijk ook nog wat familie!''