Met zomervakantie, maar dan anders 2

Naam: Merel van Sandwijk (9)

,,De grote vakantie begint me de keel uit te hangen omdat ik niet kan spelen met mijn vriendjes en vriendinnetjes. Op school heb ik veel vrienden, zelfs van de bovenbouw en zelfs kinderen van wie ik de naam niet weet.'' Merel is een enthousiast meisje en zij kan goed vertellen. Sinds ruim vijf jaar is Merel ziek, zij heeft leukemie. Deze ernstige bloedziekte belemmert haar in haar doen en laten. Merel mag bijvoorbeeld niet in de zon omdat haar huid heel teer is, Merel mag niet met het openbaar vervoer wegens bacteriegevaar, Merel heeft last van evenwichtsstoornissen en kan zomaar opeens vallen. `Met vakantie gaan' is dan moeilijk.

Daarom is Merel nu in Villa Pardoes. Een prachtig vakantiehotel alleen voor kinderen met een levensbedreigende ziekte. Samen met hun familie kunnen zij hier gratis een week verblijven. Het hotel ligt naast de Efteling in Kaatsheuvel en heeft het uiterlijk van een grote slak. In het slakkenhuis bevinden zich acht vakantiehuisjes met ieder drie slaapkamers. Merel: ,,Ons huisje heet strand. Veel felle kleuren die wel eens pijn doen aan mijn ogen, maar verder is het heel mooi. We slapen in een soort strandtenten. Het is hier wel leuk, afgezien van het feit dat er weinig dieren zijn.'' Merel lag de eerste avond stilletjes te huilen in bed omdat ze haar dieren miste. Thuis zijn er duiven, vogels, konijnen, kippen, een hond, twee katten en een kuiken met een riempje. Omdat Merel ontroostbaar was, is haar vader met haar naar het bos gegaan om naar dieren te zoeken. Met wat bosspulletjes, een kikker en een pad kon Merel wel weer slapen. De mooiste vakantie tot nu toe was op Tenerife. Daar mocht Merel met een trainer naar de dolfijnen. Knuffelen, aaien en kusjes geven. Het was altijd al een droom van haar en de Stichting Doe een Wens heeft die droom in vervulling doen gaan.

Merel heeft een wildwaterhoed. Zo noemt zij haar hoedje dat haar beschermt tegen spetters. ,,Water vind ik heerlijk als het maar niet in mijn gezicht komt. Mijn oor mag niet nat worden. Ik had heel lang een pleister op mijn oor. Een tijdje geleden mocht die eraf. Dat was schrikken: gewoon geluid werd echte herrie.'' Merel kan goed praten over haar ziek-zijn. ,,Sommige kinderen hebben het er moeilijk mee, maar mij kan het eigenlijk niets meer schelen. Op school kan ik er ook goed over praten. Het is fijn om het kwijt te kunnen. Er waren tijden dat ik helemaal kaal was en ook toen hebben ze me niet uitgelachen. Ik heb spreekbeurten gehouden over mijn ziekte – en weet je, álle kinderen waren muisstil.''

Inlichtingen Villa Pardoes: = (0900) 9321 of info@villapardoes.nl