Liverpool inspiratie voor Cowan

Barry Cowan, een fan van FC Liverpool met het uiterlijk van een kroegbaas, bracht Wimbledon gisteren tot leven. Bijna schakelde hij Pete Sampras uit.

Onlangs verbleef de Britse tennisser Barry Cowan tijdens een Challengertoernooi in India voor tien gulden per nacht in een hotel, waar de ratten door zijn kamer liepen. De 26-jarige Liverpool-fan met het uiterlijk van een gezette kroegbaas had zijn jaarlijkse vrijkaartje voor Wimbledon dringend nodig om geld te sparen voor een volgende tournee langs de kleine theaters in het circuit. Nooit had de nummer 265 van de wereld kunnen bevroeden dat hij titelhouder Pete Sampras de stuipen op het lijf zou jagen. Pas na vijf sets (6-3, 6-2, 6-7, 4-6 en 6-3) boog Cowan gisteravond voor de keizer van Wimbledon.

De verblufte Sampras moet even de indruk hebben gekregen dat hij door een anonieme zwerver uit zijn paleis zou worden verjaagd, toen Cowan een kalme trainingspartij in een hartveroverende thriller veranderde. Twee sets lang gedroeg de nummer zes van Engeland zich immers als een nerveuze recreant die toevallig op audiëntie mocht bij de grootmeester van het grastennis. De wave ging echter rond in het uitverkochte stadion naast het centre court, toen Cowan in de derde set over een leeuwenhart bleek te beschikken. Met spetterende opslagen overleefde Cowan twee breakpoints op 5-5, waarna hij brutaal de tiebreak naar zich toetrok.

Duizenden toeschouwers verdrongen zich in het aangrenzende Aorangi-Park rond een reusachtig beeldscherm om de grootste sensatie in de geschiedenis van Wimbledon te aanschouwen. Zover kwam het niet, al erkende Sampras deemoedig dat hij zich na het verlies van de vierde set ernstig zorgen begon te maken. Plotseling anticipeerde Cowan op de service van Sampras in de stijl van Agassi en achteloos passeerde de nummer zes van Engeland het Amerikaanse fenomeen met venijnige backhands. Dit kon toch niet waar zijn? Cowan was toch geen Tim Henman of Greg Rusedski? Hij was toch de kleine speler uit Cormskirk die al enkele maanden een sportpsycholoog consulteert om zijn carrière uit het slop te halen?

In zijn wildste fantasieën speelt Cowan niet eens op Wimbledon, maar op Anfield met voetbalsterren als Michael Owen en Robbie Fowler. Zo intens is zijn liefde voor Liverpool dat hij Patrice Hagelauer, de Franse directeur van de Lawn Tennis Association, aanklampte of hij bij zijn vriend Gérard Houllier niet enkele kaartjes kon losweken voor de FA-Cupfinale tegen Arsenal. En als hij wellicht een keer met zijn idolen mocht meetrainen, zou zijn jongensdroom in vervulling gaan. Liverpool-coach Houllier heeft Cowan inmiddels uitgenodigd voor een trainingssessie en tot die tijd luistert de geblokte tennisser dagelijks naar het lijflied van The Reds, zelfs op de tennisbaan.

Tot grote hilariteit van zijn landgenoten op Wimbledon drukte Cowan tijdens de pauzes in zijn eerste partij tegen landgenoot Michael Hilton zelfs een dopje in zijn oor om de indringende strofen van You `ll never walk alone op zich in te laten werken. Niet alleen de fantastische resultaten van Liverpool, dat dit seizoen de League Cup, de FA Cup én de UEFA Cup veroverde, vormden voor Cowan een bron van inspiratie. ,,Ik heb me ook laten leiden door de hoogmoed van Liverpool'', vertelde hij. ,,Tijdens de partij tegen Sampras dwaalden mijn gedachten af naar februari dit jaar, toen Liverpool de uitwedstrijd tegen Crystal Palace met 2-1 verloor, terwijl ze dat klusje wel even dachten te klaren. Ik hoopte dat Sampras er net zo over dacht na de eerste twee sets.''

Maar ook in het tennis zag Cowan onlangs hoe een vedette bijna struikelde over een speler die zijn veters niet eens mag strikken. Op Roland Garros had de Amerikaan Michael Russell de missie van Gustavo Kuerten kunnen beëindigen door zijn matchpoint te benutten. ,,Ik ken Russell al jaren van de Challengers en ik heb hem zelfs enkele keren verslagen'', zei Cowan. ,,Zo vreemd kan het dus lopen in de sport.'' Al vijf keer had Cowan nederig een wildcard geaccepteerd van de All England Club om op Wimbledon te kunnen spelen en vijf keer werd hij in de eerste ronde afgevoerd. Met dank aan een al even onbekende landgenoot kwam Cowan dit jaar een ronde verder. En hoe zou Sampras hebben gereageerd als de in trance verkerende Brit niet twee breakpoints bij een 4-2 achterstand in de vijfde set had verspeeld?

Nu bleef het bij een laatste stuiptrekking van Cowan, die benadrukte dat Sampras op jacht naar zijn achtste Wimbledon-trofee kwetsbaarder is dan ooit. Sinds 1993 heeft de man met het recordaantal van dertien grandslamtitels in zijn `huiskamer' alleen verloren van Richard Krajicek. Het zou dan ook een schande zijn geweest als Sampras zijn Wimbledon-kroon had ingeleverd bij een kruimeldief, die volgende week in Brighton weer om een hoofdprijs van 5000 dollar mag strijden. McEnroe had nog een welgemeend advies voor de Britse anti-held Barry Cowan. ,,Zorg dat je in Brighton met dezelfde intensiteit speelt als tegen Sampras. Als je Pete een schop onder zijn kont kunt geven, mag deze partij geen eenmalig hoogtepunt in je carrière zijn.'' Cowan knikte bedremmeld en droomde alweer van Liverpool.