In de rij

In een stad als Parijs, waar mannen de reputatie hebben obsessionele versierders te zijn, kijk je vreemd op wanneer het een vrouw is die avances maakt. Vooral wanneer ze tekeer gaat met dezelfde volharding als sommige mannen. Een paar dagen geleden stond ik in de rij bij het postkantoor. Voor mij stond een kleine donkere vrouw. Nogal knap om te zien, goed gekleed. In eerste instantie dacht ik dat de jonge man met wie ze sprak haar vriend was. Maar plotseling hoorde ik hem op felle toon zeggen: ,,Laat me met rust!''

De vrouw haakte haar arm door de zijne en zei: ,,Waarom doe je zo onaardig? Vind je me niet aantrekkelijk? Zal ik je mijn adres geven?''

,,Nee'', antwoordde de man en duwde haar weg, ,,ik wil niets met je te maken hebben.'' Hij keek onrustig om zich heen, alsof hij hoopte dat iemand hem te hulp zou komen. Maar in een stad als Parijs komen mensen elkaar niet te hulp: iedereen keek strak voor zich uit en wachtte geduldig zijn beurt af.

,,Ah, doe niet zo flauw'', zei de vrouw en vlijde zich tegen zijn schouder. ,,Ik ben alleen. Ik heb zin in seks. Je suis bonne amante, moi.'' Ze raakte even zijn das aan, streelde hem over zijn borstkas.

Hij sloeg haar van zich af. ,,Laissez moi!'' siste hij.

,,Hoe heet je?'' vroeg de vrouw in het geheel niet van haar stuk gebracht. ,,Ik heet Maryse.'' Ze pakte zijn hand en drukte er een kus op. ,,Je hebt mooie handen.''

,,Raak me niet aan!'' riep de man nu met overslaande stem. Ik zag hem aarzelen. Hij was bijna aan de beurt. Er waren nog maar twee mensen voor hem. Hij zuchtte diep, drukte zijn aktetas als een schild tegen zijn borst en deed een paar passen naar links. Maar de vrouw kwam onmiddellijk weer naast hem staan. ,,Ik wil je zoenen'', zei ze op ondeugende toon. Ze tuitte haar lippen en maakte aanstalten om haar armen om zijn hals leggen. Toen kon hij er niet meer tegen. Hij sprong opzij, trapte tegen de postzegelautomaat en gilde: ,,Nom de dieu! Ik word aangerand door een nymphomane en niemand doet iets.'' En hij stormde weg, de straat op. Even was het stil.Toen klonk er een bulderend gelach. Zelfs de ambtenaren achter het loket gierden mee. De vrouw lachte ook. Ten slotte hief ze haar handen ten hemel en haalde haar schouders op. ,,Vast een homo'', zei ze, ,,iemand met problemen, in ieder geval.'' En met een coket gebaar haalde ze haar lippenstift en een spiegeltje uit haar tas en begon aandachtig haar lippen te stiften.