Een wereld zonder Boas

,,De wereld is dommer, kaler en saaier geworden'', schrijft Daphne Meijer deze week in De Groene Amsterdammer aan het slot van haar necrologie van Henriëtte Boas. Die woorden slaan natuurlijk op het feit dat de Nederlandse pers met het overlijden van Boas een van haar meest markante critici heeft verloren. Want de huidige wereld is toch niet saai te noemen.

Volgens Elsevier staat ons de komende tijd zelfs behoorlijk wat wapengekletter te wachten, veroorzaakt door jongeren die zich verzetten tegen de `globalisering', zoals het internationale kapitalisme tegenwoordig heet. Tijdens de EU-top van Gotenburg kon je ze voor het eerst in actie zien. ,,De liberale wereldhandel is een illusie'', zegt een van de actievoerders. ,,De vrije markt is niet vrij. Slechts het Noorden profiteert ervan.'' Elsevier geeft een heldere analyse van de achtergronden van deze nieuwe groep demonstranten. Zo blijkt dat de anti-globaliseerders uit keurige families komen, overwegend jonge, blanke mannen zijn en een goede opleiding hebben. ,,Het is één grote familie van mondiale, postmoderne utopisten die het heersende systeem radicaal afwijzen en het neo-liberalisme verfoeien'', aldus het weekblad.

Dat globalisering behalve in het internationale actiewezen ook in de luchtvaart een belangrijke rol is gaan spelen, bevestigt KLM-topman Leo van Wijk in een interview in hetzelfde nummer van Elsevier: ,,In de luchtvaart wordt ervan uitgegaan dat er uiteindelijk vier global airline systems zullen overblijven: allianties van Amerikaanse, Europese en Aziatische maatschappijen.'' Ook vertelt Van Wijk dat de breuk met de beoogde fusiepartner British Airways niet alleen te maken had met ruzie over wie het voor het zeggen zou krijgen of over luchtvaartpolitiek. Ondanks alle tegenslag beschouwt hij zichzelf echter nog altijd als de juiste man om het bedrijf in deze woelige tijden te leiden.

Voormalig Vitesse-voorzitter Karel Aalbers blijkt in HP/De Tijd nog veel meer overtuigd van zijn eigen `grote' kwaliteiten. Hij is uit op `volledige rehabilitatie' en gaat in een agressief interview op ongekende wijze tekeer tegen iedereen die hem heeft uitgemaakt voor leugenaar en zakkenvuller. Het is een boeiend inkijkje in de wereld van het `grote geld': overdag keihard werken en 's avonds wegdoezelen halverwege een mooie oorlogsvideo.

Wie denkt dat Eurocommissaris Frits Bolkestein in Brussel iets bescheidener is geworden, heeft het bij het verkeerde eind. Weliswaar is de VVD-politicus wat losser nu hij niet meer op straat wordt herkend en zijn zelfs zijn politieke tegenstanders vol lof over zijn inzet voor Europa, maar voor de rest is hij geen spat veranderd, zoals HP/De Tijd constateert. ,,Nederlanders scheppen er plezier in om landgenoten in het buitenland af te breken. Dat is een onaangename trek, een uiting van een minderwaardigheidscomplex'', zegt Bolkestein. Het is of je W.F. Hermans himself hoort spreken.

Vrij Nederland lijkt deze week de goede richting ingeslagen met een aantal uitstekende artikelen over het geknoei met cijfers van het drugsbureau van de Verenigde Naties en het falende werkgelegenheidsbeleid van het Paarse kabinet. Ook richt het weekblad zich op de Afro-Amerikanen, die nu ook herstelbetalingen willen hebben voor het hun berokkende leed.

De belangrijkste onthulling staat deze week echter in De Groene Amsterdammer. Het weekblad meldt dat een tot nog toe onbekende Nederlandse inlichtingendienst al anderhalf jaar lang onrechtmatig milieuactivisten in Gelderland (de Betuwelijn) bespioneert. Eind dit jaar wordt de dienst opgeheven. De dossiers zullen ongetwijfeld tijdig verdwijnen. Op zulke momenten ben je blij dat er journalisten zijn die zo'n organisatie op het spoor zijn gekomen. Op hen zal Henriëtte Boas dan ook weinig aan te merken hebben.