`Het hoofd werkt niet meer in Israel'

In Israël raakt de rede zoek onder invloed van de Palestijnse opstand. Wie met Yasser Arafat praat, is een verrader.

Het doden van kolonisten in bezet gebied en in Israël van burgers door Palestijnse strijders en Palestijnse zelfmoordenaars heeft onder de Israëliërs inmiddels zoveel woede losgemaakt dat de rede zoek raakt.

Het is nog geen jaar geleden dat Israël onder premier Ehud Barak en de PLO van Yasser Arafat in Camp David aan de rand van een historische vrede stonden. Arafat was toen Israëls vredespartner. Nu wordt de Palestijnse leider, wat ook de redenen voor het missen van de vredeskans zijn, door het Israëlische bewind als de leider van een terroristische organisatie in Israël dagelijks zwarter gemaakt. De directe aanleiding tot het opzeggen van het vertrouwen in hem is het grote aantal Israëlische slachtoffers dat de Palestijns opstand in de bezette gebieden en Israël zelf maakt.

De gemoederen zijn dermate verhit dat zes leidende Israëlische journalisten die vrijdagavond voor een langdurig onderhoud door Arafat in zijn kantoor in Ramallah werden ontvangen, als landverraders worden gebrandmerkt door een bekende Israëlische hoogleraar, Jeshuha Porat van de universiteit van Jeruzalem. Porat, specialist op het gebied van het Palestijnse nationalisme, schreeuwde het in een radiovraaggesprek gisteren uit dat ,,in oorlogstijd niet met de vijand'' wordt gesproken. Britse journalisten werden er in de Tweede wereldoorlog er toch ook niet op werden uitgestuurd om Aldolf Hitler te interviewen? Voor Porat is Arafat een ,,Palestijnse Hitler'' die naar zijn zeggen geen ander doel dan de vernietiging van Israël voor ogen staat.

Porats woorden weerspiegelen het denkpatroon van de kolonisten dat steeds meer Israëliërs vertolken. De kolonisten buiten die door haat gevoede verblinding uit om als slachtoffers van de Palestijnse terreur hun politieke agenda te bevorderen. En die is dat geen enkele nederzetting in bezet gebied ontruimd mag worden en als het even kan het Palestijnse zelfbestuur wordt vernietigd. Kolonisten roepen op begrafenissen om ,,oorlog'' en laten Sharon weten dat hij evenals de vermoorde premier Yitzhak Rabin ook een ,,verrader'' is omdat hij tolereert dat tijdens het bestand met de Palestijnen kolonisten als duiven op de wegen in bezet gebied worden afgeschoten.

Dergelijke ideeën schieten in de Israëlische samenleving zo snel wortel dat Israëls grootste krant, Yediot Ahronot, deze week in een hoofdartikel waarschuwde voor politici en belanghebbenden die lak hebben aan kalmte en normaal leven en met ophitsende taal het vuurtje blijven stoken. ,,Het geschil (met de Palestijnen) heeft de sterkste lobby'', schrijft deze krant. ,,Zo luid dat andere stemmen niet worden gehoord, opdat geen verderfelijke gedachte aan een compromis (met de Palestijnen) opkomt''.

Yediot Ahronot merkt in dit opmerkelijke hoofdartikel op dat onder invloed van dreigingen en kabaal ,,het hoofd niet meer werkt. Het denkvermogen bevriest, en als dan iedereen om je heen hetzelfde denkt is het opletten geblazen. Een krachtige, vuile stroom drijft slechts naar een ramp.''