Heimwee in het ponykamp

Om half zeven 's avonds krijg ik op kantoor een telefoontje van Gijs, een van de leiders van het ponykamp waar mijn zoon Oscar sinds drie dagen verblijft. Hij heeft volgens Gijs veel last van heimwee. Hij zag inderdaad wat witjes toen we hem afgelopen zaterdag achterlieten, maar hij had toch ook een vriendje bij zich met wie hij veel lol kon maken?

Ik denk terug aan Hopsitopsi-land waar ik zelf als kind naartoe ging en waar ik ook vaak heimwee had. Dit is Oscars eerste kamp. Hoe kan ik zorgen dat hij het naar zijn zin krijgt?

Oscar komt aan de telefoon en zegt weing. ,,Hallo Oscar, hoe gaat het knul?'' ,,Gaat wel'', klinkt het dunnetjes. ,,Heb je een beetje heimwee?'' ,,Ja'', nu nog dunner. ,,Wil je dat ik langskom?'' ,,Ja'', is het enige antwoord.

Ik rijd langs huis om een slaapzak en een tandenborstel op te halen. Ook neem ik de beer onder mijn arm die Oscar stoer had thuisgelaten. Ik neem me voor vannacht naast hem te slapen om te kijken of ik hem in het kamp kan houden.

Na anderhalf uur rijden en wat zoeken in de bossen waar het kamp is, tref ik een leeg kampterrein aan. Alle kinderen zijn in het bos, spelletjes aan het doen. Maar leider Gijs is er en brengt me er in een busje naartoe.

We komen bij een grote kring van tientallen kinderen op een veldje in het bos. ,,Ik haal Oscar wel even'', zegt Gijs. Ik wacht in het busje en zie een blond ventje op me afrennen en naast me in de auto springen. ,,Hallo'', zeg ik vragend, want ik herken dit jongetje niet. Hij kijkt mij ook enigszins vragend aan. Naast het busje staat Gijs, die geen idee heeft wat er aan de hand is, totdat er een munt bij hem valt. Gijs heeft per ongeluk twee Oscars door elkaar gehaald. Nog pijnlijker is dat ik deze Oscar niet herkende toen ik hem aan de telefoon had.

Uit de kring maakt zich nu ook mijn zoontje los, die vraagt `wat ik kom doen'. Hij kijkt intens tevreden en vertelt dat hij al op drie pony's heeft gereden. Dan zegt hij dat hij terug naar de kring wil, omdat hij `midden in een spel zit'.

Ik word 100 kilo lichter, geef hem een knuffel en maak rechtsomkeert. De andere Oscar blijkt gelukkig een ouder zusje in het kamp te hebben, dat deze nacht bij hem zal slapen.

Vier dagen later komt mijn zoon innig tevreden terug uit het kamp. Hij heeft een groot kado onder zijn arm dat hij mij overhandigt. ,,Voor jou'', zegt hij, ,,van Gijs.''