Liefde voor de radio

Albert Milhado, in de jaren vijftig en zestig bekend van de wekelijkse `gesproken brief uit Londen' voor de AVRO-radio, is gisteren op 90-jarige leeftijd overleden. Hij woonde de laatste zes jaar in het Rosa Spierhuis voor oudere kunstenaars in Laren, waar hij nog lange tijd betrokken was bij de organisatie van activiteiten voor bewoners.

Zijn leven lang combineerde Albert Milhado twee carrières. Zijn hoofdbestaan vond hij in de advertentieacquisitie. Daarnaast werkte hij met succes voor de radio. Via een Franse ontsnappingsroute arriveerde hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in Londen, waar hij als omroeper meewerkte aan Radio Oranje, de zender voor het bezette gebied, en directeur werd van de Netherlands Publishing Company, dat de Engelse editie van Vrij Nederland uitgaf.

Na de oorlog bleef hij in Londen werkzaam in de advertentieacquisitie. In Nederland hield hij bekendheid door zijn radiopraatjes voor de AVRO. Zo'n wekelijks relaas uit een buitenlandse hoofdstad was kort na de bevrijding nog iets bijzonders, verklaarde Milhado later. Toen ook andere omroepen met correspondenten gingen werken, wilde hij zich blijven onderscheiden. ,,De mensen moesten kunnen zeggen: hé, dat is iets bijzonders, dat kan alleen maar Albert Milhado zijn.'' Voortaan liet hij in zijn vaste slotzin een steeds langere pauze vallen: ,,Tot... de volgende week.'' Dat werden gevleugelde woorden, door talloze grappenmakers geparodieerd.

Hoewel hij zich in 1960 weer in Nederland vestigde, bleef Milhado de gesproken brief uit Londen maken tot 1975. Hij kreeg een onderscheiding (Member of the Most Excellent Order of the British Empire) voor zijn bijdrage aan het contact tussen Engelsen en Nederlanders. In het dagelijks leven was hij directeur van het Amsterdamse bureau Publicitas, dat de Nederlandse advertentiewerving verzorgde voor buitenlandse media. Ook was Milhado actief in diverse reclame-organisaties. Toen hij met pensioen ging, keerde hij terug naar zijn oude liefde. Tot op hoge leeftijd hield hij een praatje op een lokale radiozender, dat hij telkens afsloot met de tekst die zijn signatuur was geworden: ,,Tot... de volgende week.''