Webjournalistiek

Het gaat slecht met de webjournalistiek. Het elektronisch magazine Salon verkeert al tijden in financiële moeilijkheden. Het magazine, dat aan de beurs genoteerd is, maakt ongeveer een miljoen dollar per maand verlies. Volgens de Wall Street Journal is het e-zine, dat sinds 1995 bestaat, bijna failliet. Half juli is het geld op, voorspelde de Wall Street Journal vorige week.

De koers van het aandeel is zo laag (ongeveer 25 dollarcent) dat het webtijdschrift, dat een uitstekende journalistieke reputatie geniet, misschien binnenkort wel van de beurs wordt gehaald. De Nasdaq Stock Market waar Salon is genoteerd, eist dat een aandeel minstens een dollar waard is.

Om kosten te besparen is inmiddels een groot aantal redacteuren ontslagen. Sinds april probeert Salon, dat voornamelijk afhankelijk is van geld van investeerders, advertentie-inkomsten en e-commerce, wat geld te verdienen met betaalde abonnementen. Een groot deel van de inhoud van het dagelijks verschijnende magazine is nog steeds gratis, maar voor 30 dollar per jaar krijgt de lezer meer artikelen en extra diensten. Of het helpt, is de vraag. Als het aantal abonnementen groeit zoals voorspeld, levert het subscription model Salon 900.000 tot 1,8 miljoen dollar per jaar op. Dat is niet veel, gezien de hoge uitgaven.

Het valt nog te bezien of er 30.000 mensen bereid zijn om 30 dollar per jaar voor Salon Premium, zoals de uitgebreide versie heet, te betalen. Nu de speculaties over het naderende faillissement van Salon toenemen, wordt de kans steeds kleiner dat het tijdschrift genoeg abonnees vindt. De inhoud van het gratis gedeelte wordt steeds kariger omdat er minder redacteuren zijn, wat aanstaande abonnees ook niet aanmoedigt.

Salon is niet het enige noodlijdende e-zine. Onlangs maakte Plastic.com bekend door het geld heen te zijn. Plastic.com werd in januari van dit jaar opgericht als een journalistiek experiment. De inhoud bestond louter uit verwijzingen naar andere artikelen op het web en het commentaar van de lezers. Het bijzondere aan Plastic.com was dat de lezers zelf de inhoud bepaalden van het magazine.

Het ironische aan de ondergang van Plastic.com is dat het e-zine werd opgericht om twee andere webpublicaties, Feed en Suck, te redden. Feed en Suck zijn net als Salon in 1995 begonnen met publiceren.

Suck en Feed zijn inmiddels opgehouden met publiceren. Plastic.com bestaat nog steeds. Het wordt in stand gehouden door vrijwilligers en lezers. Als het magazine te populair wordt, zal het ook ophouden te bestaan. Dan kan de redactie de internetverbinding niet meer betalen.

In Nederland lijkt het iets beter te gaan met de webjournalistiek. Bekende magazines als Planet Multimedia en SmallZine bestaan nog steeds. De kans dat ze verdwijnen is niet groot. Planet Multimedia, een dagelijks magazine over internet, ICT en telecom, heeft een veel kleinere redactie dan bijvoorbeeld Salon. SmallZine wordt gemaakt door vrijwilligers die elders een betaalde baan hebben.

PCM, de uitgever van onder meer NRC Handelsblad en de Volkskrant, lijkt redelijk optimistisch over de toekomst van elektronisch publiceren. Een paar maanden na de vernieuwing van de website van NRC Handelsblad, lanceert de uitgever een nieuwe nieuwssite: EN.nl. EN.nl, dat morgen van start gaat, moet concurreren met Nu.nl. Het zal met name nieuws van persbureaus publiceren en verwijzen naar artikelen van andere nieuwssites.

Websites: www.salon.com; www.plastic.com; www.feedmag.com; www.suck.com; www.planet.nl/pmm; www.smallzine.nl; www.en.nl; www.nu.nl

[klaver@nrc.nl]