Ruim baan Bossche vrouwen

Een week na de mannenploeg behaalden de hockeysters van Den Bosch zaterdag ten koste van Rotterdam de vierde landstitel op rij.

Opbeurende woorden sprak Frank van Duivenbode woensdag nog, na de 2-1 nederlaag van Rotterdam in het eerste duel uit de best-of-three-reeks. Het `Kampong'-scenario uit de halve finales - uit verliezen, thuis twee keer winnen - zouden zijn hockeymeiden andermaal uit de hoge hoed toveren, voorspelde de goedlachse interim-coach. ,,Komend weekeinde maken we het af, zeker weten.''

Dat bleek een loze belofte, en net als een week eerder, toen de mannen van Den Bosch het feestje bij Oranje Zwart verstierden, lieten de Brabantse vrouwen zaterdag alles en iedereen bij Rotterdam met een kater achter. Dankzij een 2-0 zege voorkwam Den Bosch een derde duel. Niet op het complex van de grootste club van Nederland (1.776 leden), maar opnieuw aan de Oosterplas, in wat door velen al tot `de grootste kroeg van Nederland' is gebombardeerd, vloeide het bier daardoor tot in de late uren.

Met dank aan Rotterdam. Want voor het oog van ruim 3.500 toeschouwers volgde de ontmaskering van een elftal dat vorige week al het noodlot tartte door na de winst op Kampong de champagne te ontkurken en zaterdag zonder plan van aanpak ten strijde trok. Al hadden de meiden met de groene rokjes doorgespeeld tot de duisternis inviel, dan nog zou Den Bosch-keepster Lieke Schellekens niet op de proef zijn gesteld.

Van Duivenbode mag graag beweren de vrije hand te hebben sinds coach Caroline van Nieuwenhuyze drie maanden geleden met zwangerschapsverlof ging. Zaterdag leek hij vooral een hartstochtelijk pleidooi te houden voor de terugkeer van de oud-international. Opnieuw bleek de gepromoveerde assistent zijn huiswerk immers niet gedaan te hebben. Zo kreeg spelverdeelster Ageeth Boomgaardt alle ruimte en mocht collega-international Dillianne van den Boogaard ongehinderd dieptepasses versturen vanuit de laatste lijn.

Keeperstrainer Jacqueline Toxopeus had Van Duivenbode, Duif voor intimi, vast en zeker geattandeerd op de valkuilen. Maar de oud-international werd in de voorbereiding vreemd genoeg genegeerd. Toxopeus zat zodoende met kromme tenen vanuit de dug-out te toe kijken hoe haar voormalige ploeggenoten van Den Bosch vrij baan kregen in de jacht op de vierde landstitel op rij en hoe Rotterdam zich te pletter liep op de Brabantse muur.

Het kamikaze-gedrag van de winnaar van de reguliere competitie werkte op de lachspieren van uitblinkster Boomgaardt, die zaterdag het eerste doelpunt voor haar rekening nam. Groen en geel had zij zich geërgerd aan de Rotterdamse branie, waarmee Den Bosch-coach Herman Kruis zijn selectie in de teambespreking op scherp zette. Boomgaardt, cynisch: ,,Het schijnt dat hier morgen een derde wedstrijd wordt gespeeld. Benieuwd wie daarop af zal komen.''

Woensdag al kwam de strafcornerspecialiste tot de ontdekking dat Rotterdam, voor het eerst strijdend om het kampioenschap, geen serieuze opponent was voor de titelverdediger. ,,Die meiden waren zo blij dat ze in de finale stonden dat ze na die nederlaag nog stonden te stralen. Dat sterkte ons in de gedachte dat we het karwei vandaag af moesten maken.''

Daarmee herhaalde Den Bosch het scenario van de afgelopen drie seizoenen, toen de ploeg het keer op keer niet op een derde duel liet aankomen. Het tekent de voorbeeldige wedstrijdmentaliteit van het elftal, dat eerder dit seizoen nog werd afgeschreven en `slechts' als derde eindigde in de reguliere competitie. Die kritiek werkte als doping, erkende Boomgaardt. ,,Het hield ons bij de les. Bovendien wisten wij dat `de piek' pas aan het einde moest liggen.''

Dat besefte ook technisch directeur Wim Kemps, die zaterdag na de Europa Cup II (mannen), Europa Cup I (vrouwen) en de landstitel (mannen) de vierde prijs van het seizoen mocht bejubelen. Met gepaste trots wees de oud-coach op het geheim van Den Bosch. ,,Een hechte vereniging die is gericht op tophockey en die veel tijd en energie in de jeugd steekt. Daar wordt, zonder de gezelligheid uit het oog te verliezen, op vrijwel dezelfde wijze gespeeld als bij de topteams, waardoor jeugdspelers relatief makkelijk doorstromen.''

Zo ver is Rotterdam nog (lang) niet, getuige de gebrekkige saamhorigheid. Zo vertrekt keepster Eveline de Haan (25) na zeven seizoenen naar het onlangs gepromoveerde HCKZ, omdat de neo-international naar eigen zeggen aan haar lot werd overgelaten door de leiding na haar schouderblessure. De Haan liet zaterdag dan ook geen traan na het ontluisterende demasqué van de club die zo graag de pijn van de degradatie van de mannen had willen wegmasseren.