Schilderkunst

Hoewel het niet gebruikelijk is dat auteurs reageren op recensies van hun boeken, meen ik in mijn geval een uitzondering te moeten maken. Sandra Smallenburg suggereert (Boeken, 15.6.2001) dat in het door mij geschreven Della Pittura voor de zoveelste keer de schilderkunst wordt doodverklaard. Hiermee wordt een totaal verkeerd beeld gegeven van de inhoud van het boek. Op basis van en in navolging van Leonardo da Vinci's `paragone' (een wedstrijd waarin verschillende takken van kunst tegen elkaar werden uitgespeeld) wordt de schilderkunst juist in stelling gebracht. Met name tegen de technische media (vanaf de fotografie tot en met de nieuwste digitale media) en dus ook tegen degenen die met een beroep op deze media telkens de mening zijn toegedaan dat de schilderkunst een achterhaalde uitingsvorm is. Vanzelfsprekend neem ik die doodgravers van de schilderkunst wel serieus en worden hun argumenten gewogen. Sterker nog, soms laat ik zien dat dit vermeende anachronisme in het voordeel van de schilderkunst kan werken. Kortom, geheel in tegenstelling tot hetgeen Sandra Smallenburg suggereert gaat mij in dit boek de schilderkunst juist zeer ter harte.

Naschrift Sandra Smallenburg:

De kop boven de recensie, `De schilderkunst weer doodverklaard', is wellicht misleidend, maar in het artikel zelf beweer ik nergens dat het boek de schilderkunst neerhaalt. Integendeel, ik schrijf dat de auteur de discussie opnieuw aanzwengelt, en dat hij de schilderkunst afzet tegen andere media als fotografie en video. Dat Reijnders de schilderkunst nog steeds een belangrijke rol toedicht, blijkt bovendien uit de voorbeelden die ik aandraag, van mediakunstenaars die volgens hem voortdurend aan de schilderkunst refereren.