Midzomernachtsgekte

Om één uur 's nachts open ik het raam van mijn hotelkamer aan het drukste park van Stockholm, Kungsträd. Ik kan mijn oren niet geloven. Flarden dixieland, oerwoudgetrommel. Het ziet zwart van de Zweden, heel zomers gekleed. `Let's go to the Beach' juicht een winkeletalage. Een elektronisch scorebord meldt elf graden Celsius. Waar zijn mijn Ingmar Bergman-Zweden gebleven, die zo veelzeggend kunnen zwijgen? Deze Zweden gaan collectief uit hun bol. Wegens midzomertijd. In de winter blijft het hier tot half elf donker en gaat het om drie uur al weer schemeren. Maar 's zomers gaat de zon nauwelijks meer onder. De Zweden volgen deze cyclus met hun midzomernachtsgekte. Nieuwsgierig ga ik de straat op en zie een boeiende tatoeage op een struise Zweedse damesbuik. Dichterbij ontwaar ik een fraai rendier. Op kippenvel.