KPN heeft lot in eigen handen

Zelfs konijnen die verblind worden door de koplampen van een aanstormende auto, hebben nog een keuze: ze kunnen naar links of naar rechts springen. Zo is het ook met KPN. Het Nederlandse telecomconcern kan kiezen voor een fusie met zijn Belgische branchegenoot Belgacom of een claimemissie lanceren. Geen van beide alternatieven is aantrekkelijk. Maar het feit alleen al dat het concern een keuze heeft, geeft het een heel klein beetje manoeuvreerruimte. Daar kan het op de volgende wijze zijn voordeel mee doen.

In theorie is een claimemissie de minst slechte oplossing. Het maakt een betere indruk als je eerst geld binnenhaalt en dan pas over strategische deals gaat onderhandelen, dan wanneer je probeert een overhaast verstandshuwelijk met de Belgen te sluiten. Het probleem is dat KPN niet zeker kan zijn van het geld. Als je een martktwaarde hebt van slechts 7,5 miljard euro en een schuldenlast van 23 miljard euro, is het ongelooflijk moeilijk 5 tot 5,5 miljard euro binnen te halen.

De KPN-bankiers, die over een claimemissie adviseren, zullen ongetwijfeld zeggen dat het een haalbare kaart is. Ze verliezen immers inkomsten als het bedrijf ervoor kiest om met Belgacom in zee te gaan, want daar adviseren weer andere bankiers over. Hieruit vloeit voort dat KPN een gouden kans heeft om tegen zijn bankiers te zeggen dat ze hun woorden door daden moeten laten volgen. Waarom zou het bedrijf de drie belangrijkste banken niet vragen ieder 1 miljard euro van de claimemissie te garanderen? Als de Nederlandse overheid, die nog steeds 35 procent van het concern in handen heeft, overgehaald kan worden om nog eens 2 miljard euro te garanderen, heeft KPN 5 miljard euro in kas.

Een bang konijn zou graag willen weten of een sprong naar links eindigt in een frisse groene wei of in de kaken van een vos.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld