`Virenque gaf Ullrich geld voor zege'

In navolging van verzorger Willy Voet en ploegarts Eric Ryckaert heeft ploegleider Bruno Roussel een boekje opengedaan over de wantoestanden bij de Franse wielerploeg Festina. De dokter en de soigneur schreven bestsellers over de dopingpraktijken in de middenjaren negentig. Het boek van de ploegbaas ligt sinds gisteren met verhalen over omkooppraktijken in de Franse boekhandel.

Roussel beschrijft in `Tour de vices' (Ronde van de ondeugden) hoe de renners van Festina hun medevluchters geld betaalden om de ritzege te kunnen grijpen. Deze handelwijze is overigens niet ongebruikelijk in het peloton. Toch ontkennen de renners van Festina elke betrokkenheid. Kopman Richard Virenque noemt de beschuldigingen van Roussel ,,leugens van een lafaard''.

De ploeg Festina viel na het dopingschandaal in 1998 uit elkaar. Roussel kreeg vorig jaar een voorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden en een boete van circa vijftienduizend gulden. Voet kreeg een soortgelijke straf van de rechtbank in Lille. Ryckaert ging vrijuit wegens ziekte; hij is inmiddels overleden aan kanker. Virenque zoekt een nieuwe werkgever.

Volgens de lezing van Roussel heeft zijn landgenoot Virenque in de Tour van 1997 ruim dertigduizend gulden overgemaakt op de bankrekening van Jan Ullrich. De Duitser maakte in de bewuste etappe naar Courchevel een positief gebaar met de vingers naar Virenque. Ullrich heeft altijd ontkend dat hij een financieel akkoord zou zijn aangegaan met de Fransman.

Roussel: ,,Richard vertelde me 's avonds na de etappe dat hij niet had begrepen hoeveel geld Ullrich had gevraagd. De volgende ochtend werd duidelijk dat het om een bedrag van 100.000 francs ging. Een eerlijke prijs, gezien de zwaarte van de wedstrijd en de kracht van de verslagen tegenstander. Richard maakt er evenmin een probleem van.''

In de slotweek van de Tour van 1997 deed Virenque volgens Roussel een vergeefse poging alle tegenstanders van Ullrich te mobiliseren. De Duitse geletruidrager was in de Elzas fysiek in de problemen geraakt; zijn eindzege was in gevaar. Virenque zou onder anderen de Italiaan Marco Pantani drieduizend gulden hebben geboden, in ruil voor hand- en spandiensten.

Volgens Roussel lachte Pantani schamper om het luttele bedrag. Met als gevolg dat de wankelende Ullrich zonder kleerscheuren naar Parijs kon fietsen. ,,Richard had de Tourzege voor het grijpen'', meent Roussel. ,,Hij was niet scherp genoeg en niet de patron die hij voorwendde te zijn.''

In zijn boek verwijst Roussel indirect naar doping bij Festina. Hij schrijft dat de renners meer contact hadden met de ploegarts dan met de ploegleider. ,,Ik had steeds minder te vertellen'', verdoezelt Roussel zijn verantwoordelijkheid voor het grootste dopingschandaal in de wielerhistorie.

Jan Ullrich reageerde aanvankelijk onverschillig op de beschuldigingen van Roussel. ,,Ik geef geen commentaar op deze rotzooi'', zei de Duitser op de website Sport1.de. ,,Het is allemaal complete onzin. Wat moet ik hiermee?'' Tegenover andere media liet Ullrich zich genuanceerder uit: ,,Wat moet ik ervan zeggen? Iedereen probeert geld te verdienen door anderen met modder te besmeuren. Bewijzen kunnen ze niks. Ze schrijven alleen maar wat en ze worden gevraagd door commerciële uitgeverijen die boeken willen verkopen met niks.''

Ullrich: ,,Eerst die verhalen over doping van Willie Voet, nu die verhalen van Roussel over omkoping. Laat me met rust.''