Hier heeft gewoond

`Schoonheid' betekent hier allereerst natuurschoon. Pieter Gerbrand van Tienhoven behoorde, samen met de legendarische Jac. P. Thijsse, tot de pioniers van de particuliere natuurbescherming. Toen in 1905 de Vereniging tot Behoud van Natuurmonumenten werd opgericht, kwam hij meteen al in het bestuur te zitten. Weldra werd hij penningmeester en van 1927 tot 1952 bekleedde hij het voorzitterschap. Hetzelfde jaar waarin hij de leiding overnam, betrok hij het pand Herengracht 540 als woning.

Van Tienhoven was een man die geen rust kende, maar ook een bestuurder met visie. Hij was een representant van de opvatting dat de vereniging zich bij haar aankopen niet moest beperken tot terreinen van wetenschappelijk belang. Minstens zoveel waarde kende hij toe aan het behoud van grote natuurgebieden die betekenis hadden als `wandeloord' – tegenwoordig zou men van recreatiegebieden spreken. Dat bracht hem wel eens in conflict met meer wetenschappelijk ingestelde leden.

Daarnaast was Van Tienhoven onder meer oprichter van de vereniging De Hollandsche Molen en nam hij actief deel aan het werk van de Bond Heemschut, die cultuurhistorische taken behartigt.

Maar zijn eerste hartstocht bleef de natuur, in het bijzonder de vogelwereld, waaraan hij de bijnaam `vogelenpiet' had te danken. Toen Van Tienhoven in 1952, op 77-jarige leeftijd, afscheid nam als voorzitter, dichtte Klinckert in De Groene:

Weent, Grutto's, Lepelaers, Reygers, Kluyten,

Om hem, die zooveel Leedt voor U vermocht te stuyten,

Zinght boven Bosch en Duyn een Afscheydsliedt.

Het was Van Tienhoven gegeven hierna nog ruim een jaar de functies van ondervoorzitter en penningmeester uit te oefenen. Ondanks zijn tanende gezondheid bleef hij zich inzetten voor alles wat groeit en bloeit. Hij stierf in het harnas, op 5 mei 1953, en vond een laatste rustplaats in het Brabantse heide- en bosreservaat Kampina, dat hem het dierbaarst was.

Bij de opening van zijn testament bleek dat Van Tienhoven zijn ruim bemeten woning aan Natuurmonumenten had nagelaten. Dit had tot gevolg dat het kantoor van de vereniging nog hetzelfde jaar, 1953, van het Rokin naar Herengracht 540 verhuisde. In 1975 werd de Amsterdamse zetel verwisseld voor het landgoed Schaep en Burgh in 's-Graveland.

Dr. H.P. Gorter. `Ruimte voor natuur', 1986.