AFVALBELTEN

Het aantal afvalbelten in Nederland neemt af. In 1976 waren het er nog duizend, in 1999 telde het ministerie van VROM er nog maar 38, dankzij nieuwe verwerkingstechnieken en strengere regelgeving.

Voor een groot aantal overbodig geworden belten moesten gemeenten een nieuwe bestemming zoeken. Recreatieve exploitatie van gewezen vuilstortplaatsen blijkt het bedrijfsleven en de gemeenten een goede bijverdienste op te leveren. Overal in Nederland kunnen recreanten dus inmiddels golfen, motorcrossen of joggen op het huishoudelijk vuil van omwonenden.

Heavy metal gedijt eveneens op de vuilstort, zo bewijst de 1999-editie van het popfestival Dynamo Open Air op een voormalige vuilnisbelt in Mierlo, nabij Eindhoven. Ook andere artiesten dan hardrockers vinden hun weg naar de inmiddels braakliggende terreinen van vuilstortbedrijven. Vorig jaar presenteerden beeldend kunstenaars plannen tot het stichten van een `Internationaal Kunst- en Cultuurpark' op een Rotterdamse stort- en opslagplaats voor vervuilde grond in de Noordoost-Abtspolder.

Ook voor vuilstortplaatsen die nog een aantal jaren mee moeten, zoeken afvalverwerkers creatieve oplossingen. Een stortplaats in een bocht van de Merwede zou in opdracht van het Provinciaal Afvalverwijderingsbedrijf veranderen in een van Europa's grootste kunstwerken. Kunstenaar Roel Teeuwen ontwierp twee vierkante schalen met zijden van zeshonderd en vierhonderd meter, geheel opgetrokken uit zo'n tien miljoen ton vuil. Het kunstwerk bleek echter niet uitvoerbaar.

Creatief zijn met afval is niet voorbehouden aan Nederland. De Olympische Spelen van 2000 in Sydney hadden deels plaats op gesaneerde vuilnishopen van Homebush Bay, waar 15 van de 28 sporten zich afspeelden.