Abonnement opgezegd

,,Goedemiddag. Met de Openbare Bibliotheek!''

,,Goedemiddag mevrouw, u spreekt met A.R.M. Nawa.'' En meteen erachteraan hoor ik hem een straatnaam, postcode, plaatsnaam en geboortedatum noemen: 12 december 1981. En dan: ,,Ik wil het abonnement opzeggen.''

,,Dat kan, maar zou u de achternaam willen herhalen?''

Het is de stem van een oudere man met een buitenlands accent die begint te spellen: `Nico, Anton, Wonny, Anton, ...' Ik toets de letters in, druk op enter en de gegevens verschijnen op mijn scherm.

,,Het zit namelijk zo'', vervolgt hij beleefd, ,,het gaat om het pasje van mijn adoptiefdochter. Ik moet haar abonnement opzeggen. We hebben haar terug naar Suriname moeten sturen, mevrouw. We hebben haar hier naartoe gehaald om haar een beter leven te geven, maar ze ging naar de onderwereld. Het kon zo niet langer.''

Ik luister met verbazing om de uitvoerige informatie. De man gaat zonder te stoppen verder. ,,Dus nu is ze terug naar Suriname, waar ze vandaan komt, naar de indianen daar, die schieten nog met pijl en boog, weet u. Het is triest, maar hier kreeg ze de verkeerde vrienden, de jongens in Antwerpen. Dus we moesten haar wel terugsturen. Het is heel zwaar. En daarom bel ik u, nu weet u het verhaal en kunt u haar abonnement stopzetten.''

Dan is het stil aan de andere kant van de lijn en mijn beurt om iets te zeggen. ,,Het is inderdaad een triest verhaal'', reageer ik meelevend, ,,maar ik zal er voor zorgen dat het abonnement wordt stopgezet. Ik wens u veel sterkte.''

Maar voordat ik bij de gegevens van de jonge Surinaamse de `o' van `opzeggen' intik, klik ik nog even op de betalingen van het leengeld. Op het beeldscherm verschijnt de titel van de laatste cd die zij heeft geleend: `It's my life'.