Soepele top Bush/Poetin over defensie

De eerste ontmoeting tussen de Amerikaanse president George W. Bush en zijn Russische ambtgenoot Vladimir Poetin, zaterdag in Slovenië, verliep soepeler dan verwacht.

De leiders kwamen overeen dat hun ministers van Buitenlandse Zaken en Defensie consultaties beginnen over het Amerikaanse raketschild. Poetin accepteerde een uitnodiging voor een bezoek aan Washington komende herfst, Bush een uitnodiging voor een tegenbezoek aan Moskou.

Poetin liet zich gematigd uit over de Amerikaanse plannen voor een raketschild. Het ABM-verdrag uit 1972, dat antiraketsystemen verbiedt, bleef ,,de hoeksteen van moderne veiligheidsarchitectuur'', maar de Russische leider weigerde in te gaan op hetgeen Washington en Moskou scheidde. Uitbreiding van de NAVO met de Baltische staten wees hij af. Als dat niet tegen Rusland was gericht, waarom mocht Rusland dan geen NAVO-lid worden? Ietwat theatraal toonde Poetin een brief uit 1954, waarin de Sovjet-Unie verzocht om tot de NAVO toe te treden – toen en nu vooral een propagandastunt.

Bush kan tevreden terugkijken op deze top. Hij moest Europa en de Amerikaanse Senaat tonen dat de ferme taal van zijn regering geen onoverbrugbare kloof had geslagen met Rusland. Grove blunders bleven uit, al ging Bush bijna over de schreef toen hij Rusland als partner en ,,misschien zelfs bondgenoot'' (ally) omschreef. ,,Voor Rusland is het van enorm belang als een grootmacht ons als bondgenoot ziet'', reageerde Poetin. Waarna de Amerikanen overuren moesten maken om uit te leggen dat Rusland geen NAVO-lidmaatschap was voorgespiegeld.

De eerste kennismaking tussen beide wereldleiders was een wedstrijd in wellevendheid. Dat begon bij de fotosessie, waarbij de leiders zo ver naar elkaar toebogen dat hun voorhoofden elkaar bijna raakten. Tijdens een wandeling door de tuin stuurde Poetin zijn tolk weg en sprak hij in het Engels, een taal die hij in de avonduren bestudeert.

Op de gezamenlijke persconferentie zei Bush dat hij Poetin diep in de ogen had gekeken en ,,een indruk van zijn ziel'' had gekregen. ,,Een buitengewoon leider'' en ,,een eerlijke, oprechte man die diep begaan is met zijn land'', concludeerde hij. Ook Poetin bleek uitermate content. Men had ,,de papieren opzij gelegd'' en vrijuit over heden, verleden en toekomst gepraat, waarbij Poetin was getroffen door de ,,zeer brede en grootschalige blik'' van de historicus Bush. Waarop Bush stelde dat beide leiders historici zijn. (Poetin is jurist.) Of men elkaar nu vertrouwde, vroeg een journalist. ,,Zou ik hem anders op mijn ranch uitnodigen'', antwoordde Bush.

HOOFDARTIKEL: pagina 7