Piratenthema

Mijn dochter en ik slenteren door het park. Op deze mooie zomerdag ziet de wereld er ongecompliceerd uit totdat een man ons inhaalt. Hij is blootsvoets, heeft een rooie zakdoek om zijn hoofd geknoopt en een zwart lapje voor één oog. Een gerafeld hemd hangt over een gelapte broek.

Mijn dochter schijnt hem niet op te merken, dus ik houd het `Onze lieve Heer heeft rare kostgangers' maar voor me.

Als we even later een hoek omslaan, zie ik hem tot mijn schrik tegen een boom zitten, vastgebonden met een dik touw. Mijn dochter praat gewoon door. Ziet ze dan niets? Ik ben toch niet aan het hallucineren? Aarzelend begin ik: Durf je de kinderen wel in het park te laten spelen als er zulke rare mensen...?

Ze barst in lachen uit. ,,Bedoel je die man? Onschadelijk hoor. Ergens hebben ze een kinderpartijtje met een thema en papa is de piraat.''

Wat een mens al niet doet voor zijn kinderen, denk ik opgelucht.