Dansen en meedeinen op Roots Festival

Tijdens het eerste weekend van het Amsterdam Roots Festival kwam de overtuigendste muziek van twee zangeressen die hun Nederlandse debuut al jaren geleden maakten: de Griekse Savina Yannatou en de Pakistaanse Abida Parveen. De laatste droeg op de openingsavond met haar uiterst gespierde alt oude en vaak zeer lange teksten voor die ze met handen en armen van vaak heftige accenten voorzag. Ook de goed getimede breaks van het ritme-tandem, respectievelijk op dholak en tabla, zorgden voor spanning in de zaal.

Dat Parveen tussen het Urdu en Punjabi door geen enkel woordje Engels sprak, was jammer. Want voor of tegen wie was die gebalde vuist nu gericht, god of een ontrouwe minnaar? Voor het publiek was het blijkbaar van geen belang, want na Parveens laatste gebaar, twee wijsvingers priemend in de lucht als een voetballer na een winnend doelpunt, volgde een stevige ovatie.

Bij José Franco & Sol Llanero op zaterdag was de stemming eerder lauw. Soms kreeg het publiek zelfs de slappe lach wanneer de als ceremoniemeester optredende cuatro-bespeler weer eens vroeg of het `OK' was. Dat zijn lange kletsverhalen in het Spaans alleen maar dienden om zijn chef de tijd te geven zijn harp bij te stemmen werd pas gaandeweg duidelijk.

Het probleem bij dit Venezolaanse kwartet was dat de Grote Aula van het Tropeninstituut geen danszaal is. Dat er op de achterste rijen door middelbare dames vrolijk werd ingehaakt en meegedeind konden de heren waarschijnlijk net niet zien. Anders hadden ze misschien met liefde nog een extra Antiliaanse wals gespeeld. Nu werkten ze in hun hooggesloten Mao-colberts keurig hun drie minuten-liedjes af. Jammer, want José Franco is op zijn arpa llanera (Zuid-Amerikaanse harp) tot grootse dingen in staat. Dat is te horen is op Joropo - Venezuelan dance music on harp (PAN). Hij demonstreerde dat nu bij vlagen ook live, bijvoorbeeld in het stomende La Rubiera.

Het uit Boedapest afkomstige Besh o droM, dat zondag optrad in een tent in het Oosterpark, liet duidelijk weten dat er gedanst mocht worden. Dat liet het publiek zich geen tweede keer zeggen. Het jonge tentet is gemodelleerd naar de betere bruiloftsorkesten uit Bulgarije, met name die van Ivo Papasov en Yuri Yunakov. De ouderwetse cimbalom en de hippe scratcher verdronken volledig in het geluidsbeeld: blaaspoepmuziek met een duidelijke beat.

Oneindig veel rijker aan nuances was in dezelfde tent het optreden van Savina Yannatou die haar cd Primavera en Salonico gestalte kwam geven. De stem van deze Griekse zangeres is niet heel groot, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door haar aandacht voor details en haar uitzonderlijk brede repertoire. Van lieflijke liedjes in het oude Ladino, de omgangstaal van de Sefardische joden, tot stukken die grensden aan free jazz, alles kwam er overtuigend uit, ook dankzij haar voortreffelijke spelende sextet.

Concert: Amsterdam Roots Festival met o.a. Abida Parveen, José Franco & Sol Llanera, Savina Yannatou en Besh o droM. Gehoord: 15-17/6 Tropeninstituut en Oosterpark. Vervolg: 21/6 Melkweg.