JONGE LERAREN 3

Wie zijn toch die jonge leraren, die vol afgunst kijken naar het MBO? (zie het manifest `Wij zijn die jonge leraren', W&O, 12 mei). De ondertekenaars van het manifest beseffen niet wat het hooggeprezen MBO ontbeert. Inderdaad: wat een vrijheid! Je bent in het onderwijs natuurlijk nooit klaar, maar als je dat regelt, dan kun je in de ochtend het eerste uur uitslapen, in de middag vroeg vissen en 's avonds nakijken of voorbereiden. Vecht daarom niet voor de tijdklok, een docentenpasje of een docentvolgsysteem maar houdt die ruimte open voor jezelf en je eigen ontwikkeling.

Verander eerst zelf, want juist daartoe geeft die conservatieve en voorzichtige baas ons alle vrijheid. Vecht vervolgens voor scholing en intervisie, voor vernieuwingsprojecten met je collegae, ga het experiment aan met jezelf en je onderwijs. Maar gooi met de lessentabel en inzetmatrix niet je eigen kindje (`die ene les') weg. Waarom willen jullie zo graag instructeur of begeleider op MBO-niveau worden, verantwoordelijkheid dragen van negen tot vijf?

Jullie vragen om carrière-perspectief: die kun je in het MBO inderdaad krijgen. Je kunt altijd manager worden, projectleider en zelfs directeur als je voor de klas geen plezier meer hebt. Leuk, ook voor mijn ambities. Maar weten de ondertekenaars van het manifest wat al die carrières kost aan directe begeleiding van onze leerlingen?

Jullie vragen ook om meerdere in- en uitstroom-momenten en flexibelere leerroutes. Willen jullie ook de leerplichtwet afschaffen of een uitzendbureau voor snelle leerlingen beginnen? Wij in het MBO leveren die flexibele zaken al enige tijd aan onze zestienjarige klanten. Maar onderschatten jullie niet de morele kracht van een leergroep, zelfs binnen een ouderwets klassejaarsysteem? Uit mijn ervaring als trajectbegeleider ken ik de individuen die in- en uitlopen, vaak achterblijven en de sfeer missen die bij de gezamenlijkheid hoort. Soms lijkt ons tochtende schoolgebouw, ook met zijn onzinnige regels, nog de enige plek van structuur en veiligheid voordat de samenleving en het bedrijfsleven op hen gaat jagen. Observeer leerlingen maar eens die terugkomen na hun stagedagen, uitgelaten en blij met de zekerheid van vaak saaie lessen en immer leuke pauzes.

Jullie vragen om afschaffing van de centrale examens, ja om een eigen rol bij de kwaliteitsbewaking van toetsen. Die fantastische rol hebben wij docenten in het MBO en elke dag zie je collegae zuchtend hun administratie doen: niet alleen nakijken en de cijfers verwerken maar ook voor de Externe Legitimering je toets verantwoorden, tot in alle details, geestdodend. En als je niet oppast krijg je binnen je organisatie te maken met kwaliteits-beleidsmedewerkers, nulmetingen, meta-talen en nauwkeurige inzettabellen. Willen jullie dat wel?