51 Arizona

Phileas Fogg deed het in tachtig dagen, de Apaches in tachtig jongensboeken. De Achterpagina gaat in tachtig hits de wereld rond. Vandaag de 51ste bestemming: Arizona.

De grootste attractie van Arizona is zonder twijfel de Grand Canyon, de ontzagwekkend diepe en kleurrijke kloof die de rivier de Colorado heeft uitgeslepen in de rotsen. De Grand Canyon dient wel eens als decor in videoclips, maar als onderwerp voor een hit is de kloof niet geschikt. Alleen de Nederlander Gus Williams, artiestennaam voor Guus Willemse, de ex-basgitarist van de Nederlandse jaren-zeventig-groep Solution, haalde in 1979 een kleine hit met het nummer `Canyon to canyon'.

Met uitzondering van de canyons is Arizona een van de lelijkste Amerikaanse staten. Arizona bestaat grotendeels uit saaie woestijn en 's zomers is het er ondraaglijk heet. Het is dan ook vooral een staat om hard doorheen te rijden. Dat is dan ook wat gebeurt in het beroemdste van alle snelwegennummers, `Route 66'. Dit lied over de snelweg nummer 66, die eind jaren twintig van Chicago naar Los Angeles werd aangelegd, is een klassieker in de rock 'n' roll, maar vreemd genoeg is het nooit een hit geweest in Nederland. De bekendste uitvoering is die van Chuck Berry uit 1961, maar `Route 66' was toen al vijftien jaar oud. Johnny Troup schreef het nummer in 1946 voor Nat King Cole. Honderden covers volgden, waaronder die van Bing Crosby, The Andrew Sisters, The Rolling Stones, Dr Feelgood, Them en Depeche Mode.

,,Well it winds from Chicago to L.A. / More than 2000 miles all the way / Get your kicks on Route 66'', zingen de honderden allemaal. ,,You'll see Amarillo and Gallup, New Mexico / Flagstaff, Arizona don't forget Winona / Kingman, Barstow, San Bernadino.'' Maar al is de tekst van `Route 66' hoofdzakelijk een routebeschrijving, het nummer staat voor veel meer dan alleen een serie plaatsnamen. `Route 66' is hét lied van de trek naar het westen die Amerika maakte tot de natie die het nu is en vertolkt het algemene Amerikaanse gevoel dat je het nog altijd ergens anders, heel ver weg, opnieuw kunt proberen.

Ook in een ander beroemd nummer, waarin Arizona, of preciezer gezegd Phoenix, voorkomt, speelt de trek naar het westen een rol. In Glen Campbells oorspronkelijke versie uit 1967 van `By The Time I Get To Phoenix' reist de ik-figuur weliswaar juist van west naar oost, maar in zijn 18-minuten durende cover vertelt soulzanger Isaac Hayes eerst uitgebreid wat er aan deze weg terug voorafging. Dit lied gaat over een jongen die van Tennessee naar Los Angeles ging, zo laat Hayes ons in het maar liefst tien minuten durende intro weten. Daar werd hij verliefd op een prachtige vrouw, trouwde met haar, en werkte hard om haar alles te kunnen geven wat ze wilde. Hij hield zielsveel van haar, maar zij zag hem als een `fool'. ,,You can take love and kindness sometimes for weakness'', zegt Hayes. ,,O yeah, girls, you do that sometimes''.

Op een dag komt de jongen ziek thuis van zijn werk, vertelt Hayes. En ik hoef je niet te vertellen wat hij daar aantrof, voegt hij eraan toe. De jongen besluit te vertrekken, maar de `kracht van de liefde' brengt hem terug. Dit herhaalt zich nog zes keer. Maar zijn achtste vertrek, in het holst van de nacht, is definitief. Weliswaar rijdt hij nog drie keer terug naar zijn huis voor hij de rand van Los Angeles bereikt, maar als hij eenmaal op de snelweg is, gaat hij alleen nog in gedachten terug naar zijn vrouw: ,,By the time I get to Phoenix she'll be rising / She'll find the note I left hangin' on her door / She'll laugh when she reads the part that says I'm leavin' / 'Cause I've left that girl so many times before.''

Maar later denkt hij: ,,By the time I make Oklahoma she'll be sleepin' / She'll turn softly and call my name out loud / And she'll cry just to think I'd really leave her.''

Ook in `By The Time I Get To Phoenix' is Arizona uiteindelijk slechts een staat waar doorheen gereden wordt. In de popmuziek zijn The Buffoons dan ook een unicum. Deze Enschedese close-harmony-groep is de enige die Arizona als een thuis bezingt. ,,I am going back to Arizona, to the place I am longing for'', zingen The Buffoons in `Arizona', waarmee ze in 1973 de vijftiende plaats van de Top 40 haalden. Maar veel weten ze er ook niet van. Arizona is voor hen de staat waar het `leven makkelijk is en de moeilijkheden zijn verdwenen'. Dat is alles.