Schorsing

Moeten we medelijden hebben met Frank de Boer?

Jawel, maar om andere redenen dan die doorgaans genoemd worden. Ik krijg vooral medelijden met hem als ik het zooitje halvegare adviseurs zie waarmee hij zich omringd heeft. Waanwijze dopingdeskundigen, publiciteitsbeluste advocaten en een zaakwaarnemer, Rob Cohen, die praat en doet alsof hij ver over zijn theewater is.

In een reactie op de schorsing van De Boer door de UEFA blaft Cohen in de Volkskrant: ,,We zullen niet schromen de heren van de UEFA hier persoonlijk voor aansprakelijk te stellen. En dan rammen. Desnoods laten we beslag leggen op hun huis, op hun bankrekening, alles wat mogelijk is. Al die mooie heertjes zullen er van langs krijgen. Daarna zijn de andere bonden aan de beurt.''

Is het vreemd dat Bush aan een raketschild denkt als er elders op de wereld zulke voetbalzaakwaarnemers rondlopen? Cohen zou er wel een wereldbrandje voor overhebben om de onschuld van zijn Frank aan te tonen. Vergeefse moeite, want die onschuld zal nooit aantoonbaar zijn. Zelf ben ik er ook heilig van overtuigd dat hij geen bewuste dopinggebruiker is maar daar gaat het niet om. Er is in zijn urine doping aangetroffen, dát is de kwestie, en als hij geen ontlastende verklaring kan geven voor de herkomst ervan, kan de bond niets anders doen dan hem veroordelen.

De Boer gaat er zelf van uit dat hij vervuilde voedingssupplementen heeft gebruikt. Wie kan die supplementen dan hebben vervuild? Welke supplementen gebruikte hij precies? Wie adviseerde hem daarbij? Allemaal vragen waar De Boer (en ook Davids) nog niet een begin van een antwoord op heeft gegeven.

In plaats van zich te richten op een uitzichtloze juridische strijd zou De Boer alles moeten doen om in zijn omgeving de schuldige te vinden. Er moet iemand zijn geweest die op zeker moment tegen hem gezegd heeft: ,,Frank, ben je erg moe? Ik heb iets voor je. Extra-vitaminen en mineralen. Kan geen kwaad.'' Het woord doping zal niet gevallen zijn. De Boer is altijd een serieuze sportman geweest, geen man voor krankzinnige risico's.

Het had ook iets koddigs, gisteren in Nyon, die hele stoet van opgewonden standjes die de UEFA wel eens even de les zou lezen. Een vertoon van Hollandse superioriteit vooral. Wij kwamen uitleggen hoe zij dat reusachtig ingewikkelde dopingprobleem voortaan moeten aanpakken. De KNVB liep ook voorop. Barcelona, de enige échte werkgever van De Boer, hield zich daarentegen op de vlakte. Daar zijn ze wat realistischer aangelegd. Een miljoenen verslindende juridische operatie? Ze kijken wel uit. In Barcelona zijn ze al aan het rekenen geslagen. Kan een voetballer van 31 een schorsing van een jaar overleven? Heeft het nog zin op zijn terugkomst te rekenen?

Ik heb mijn eigen rekensom gemaakt: wij verliezen nu zeker van Ierland en doen niet mee aan het volgende wereldkampioenschap. Ik heb daarom vooral medelijden met mezelf.