De dollarkoers is kunstmatig hoog

Amerikaanse producenten hebben steeds meer last van de sterke dollar. De kracht van de Amerikaanse munt is enigszins raadselachtig. De afgelopen jaren werd ons verteld dat die veroorzaakt werd door de superieure productiviteit in de VS. De wisselkoersen zouden worden bepaald door de toevloed van buitenlands beleggingskapitaal. Maar de Amerikaanse productiviteit neemt af en er stroomt nu meer beleggingskapitaal de VS uit dan dat er binnenkomt. Desalniettemin staat de dollar ongenaakbaar op zijn hoogste peil in 15 jaar.

Het tekort op de betalingsbalans van de VS wordt steeds groter - naar schatting 104 miljard dollar in het eerste kwartaal van dit jaar, ofwel 5 procent van het bbp.

De toevloed van buitenlands kapitaal wordt veroorzaakt door de royale rendementen op Amerikaanse bedrijfsobligaties en berust op een geloof in het vermogen van de Federal Reserve (het stelsel van Amerikaanse centrale banken) om de economie er snel weer bovenop te helpen.

Maar de buitenlanders lijken de verslechtering van de kredietmarkt in de VS over het hoofd te zien. In het huidige kwartaal is 500 maal vaker een bedrijfsobligatie afgewaardeerd dan opgewaardeerd, en dat is bijna een verdubbeling ten opzichte van het eerste kwartaal, dat ook al een recordaantal faillissementen te zien gaf.

Een opzienbarend bankroet zou het buitenlandse vertrouwen in Amerikaanse obligaties aan diggelen slaan en de dollarkoers doen kelderen. In de nasleep van de langste beurshausse uit de geschiedenis is een dergelijk scenario niet zo vergezocht.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld