Zoekhulp

De Engelse dichter William Blake had een sterke verbeelding. Op zijn tiende al zag hij engelen een boom in- en uitvliegen en door het hoofd te bewegen kon hij ze van verschillende kanten bekijken. Wat zijn geest verbeeldde zag hij als concrete werkelijkheid.

Een vrouw van in de zeventig in onze stad verloor vorig jaar haar man. Ze moest ineens nogal wat zaken alleen afhandelen. Op een dag zat ze te piekeren ze mompelde: `Wat vind jij er nu van?' Plotseling stond haar man voor haar en zei: `Ik vind zussemezo'. Ze dacht dat ze gek geworden was. Maar het herhaalde zich. Nu is ze eraan gewend. Hij voert hele gesprekken met haar. Hij hielp haar zelfs met het opsporen van een zoekgeraakt geschilderd glasplaatje. Niemand wist waar het gebleven was, haar dochter niet, haar zoon niet. Midden in de nacht werd ze klaarwakker en stond haar man weer voor haar. Ze vroeg: `Weet jij waar die glasplaat ligt?' En hij zei: `Die ligt in de commodelade op zolder.' En daar lag hij.