De dood is fun

Zes sl. vrouwen tussen 30 en 40 z.k.m. vrijer. In Ticket to Love van Yorin hangen ze rond aan de Mexicaanse kust. Te zien is hoe de golven heur strakke bikinibroekjes omspoelen. Ze hangen hun zwabberende decolletés voor de camera, hebben onbenullige ruzietjes en bespreken wat ze belangrijk vinden aan een man. Een voorspelbaar verlanglijstje. Er zit er altijd een bij die ,,humor'' wil, een ander zoekt ,,trouw''. ,,Wederzijds respect'' is uiteraard ook belangrijk, een vierde wenst een ,,avontuurlijk'' type. Allemaal willen ze beroemde babes worden.

De man die met één van hen de met camera's behangen Love Hut in wil gaan, moet haar een persoonlijke brief schrijven. De vrouw die de meeste brieven krijgt, mag het liefdesspel met de door haar uitgekozen briefschrijver laten filmen. Wat een bof voor Irene, want zij heeft gewonnen. Vrijdag wordt de door haar geselecteerde vrijer ingevlogen uit Venlo. Een man die ,,passie en energie'' kan tonen, een ,,boogschutter die met jou de opkomende/ondergaande zon wil ontdekken''. Het belangrijkste onderdeel: hij heeft bedrijfskunde gestudeerd en werkt als marketingman van een grote multinational. Leuke baan, leuk leven, leuke toekomst! De man verdient dan veel geld, terwijl Irene als bekende Nederlandse winkels opent, in een soap speelt, op talkshows komt en misschien zelfs een eigen talkshow krijgt. De andere dames doen wel onverschillig maar zijn jaloers.

Niettemin slaapverwekkend om al die zongebruinde ijdelheid aan te zien. Slechts 240.000 kijkers voor prime time half negen `s avonds. Het is een diepe aandachtskloof tussen versleten Amerikaanse series als The fresh prince of Bel Air en Star Trek II. Het lijkt me de moeite niet waard, al zitten de kijkers wel in de voor adverteerders ideale doelgroep van seksueel actieve mannen en vrouwen tussen 25 en 40. Winnares Irene had acht brieven gekregen en dat hield dus niet over. De verliezer had er slechts één. Misschien dat de Venlose marketinghengst de kijkcijfers met een dosis seks weet te verhogen.

Wat mensen niet over hebben voor aandacht en roem. De een gaat met de abortusboot naar Ierland, de ander laat zich heel intiem filmen. De RVU heeft op Net3 een serie We Amuseren ons kapot. Eerst de drie winnaars van de ikwiloptv.nl wedstrijd. Een 16-jarige vrouw die haar ,,eigen muziek'' wil zingen en dat nog niet helemaal goed kon, een 44-jarige amateur-countryzanger en een striptekenaar. ,,Ik heb Nederland heel wat te bieden'', zei de countryzanger verlegen. Hoe zou je herkend willen worden? ,,Als mezelf'', zei Mabael. Maar er is wel een imago-adviseur nodig om je helemaal jezelf te laten worden voor tv. Een beeld-professional vond de drie winnaars onzeker en ze konden hun gevoelens nog niet overbrengen. Maar voor ze dat goed en wel konden leren, verdwenen ze weer in de anonimiteit. De videoband kan altijd nog bij familiefeestjes worden afgedraaid.

Op het roem zoekende drietal volgde een rommelige documentaire over humor die werd verward met fun, verplichte pret. Een interpretatie waar de meiden van Ticket to Love zich in zullen herkennen. Het ongemak van een verbouwing in Ikea werd verzacht door op de werkplek een pianist met bouwhelm jazz te laten spelen. Maar wat de winkelleiding van Ikea ook probeert, de klanten zullen nooit schuddebuiken van het lachen. Twee cliniclowns moesten het ziekenhuis veraangenamen. Ze hebben vast een bewezen heilzaam effect op patiënten die ieder een eigen smaak in humor hebben. Ze doen me denken aan het gezonde volkoren plezier van de lachmeditatie. Grappen als zemelen die je moet eten. Een begrafenisonderneemster klaagde dat de mensen ,,toch zo weinig creatief zijn'' bij het bedenken van een plechtigheid. Ze had originele kisten te koop. Eén had de vorm van een Boeing 747, dat valt op, iedereen zal erover spreken. Het tekort aan roem en aandacht kan na overlijden nog worden ingehaald. De dood is fun.