Chip-baby

Wat zien we: een middelbare schoolklas in Wisconsin tijdens de les seksuele voorlichting. Uit de rugzakken van de jongens steken skateboards, de meisjes wankelen op plateauzolen. Op het schoolbord staat: `waarom tieners seksueel actief zijn'. Een retorische vraag, zo blijkt, want de juf heeft een boodschap: tien tot vijftien procent van de tienerzwangerschappen komt tot stand onder invloed van drugs. Gebruik geen verdovende middelen, dan word je niet zwanger.

In Amerika krijgen jaarlijks 500.000 tienermoeders een kind, dat zijn vier op de tien meisjes onder de twintig. Vergelijk: in Nederland één op de honderd. Waarom wordt er tijdens de lessen seksuele voorlichting – als die al worden gegeven – dan geen aandacht besteed aan de pil of het condoom? Omdat zwanger raken op je zeventiende niet alleen heel onhandig is, maar vooral een schande. Seks op je zeventiende is erger. Daarom leren de leerlingen van de school in Wisconsin niet hoe je veilig vrijt, maar hoe afschuwelijk de gevolgen zijn van het hebben van een baby.

We zien John Jurmain, uitvinder van de robotbaby, in de fabriekshal tussen de poppen – vijf verschillende etnische modellen om de identificatie van de tijdelijke ouders met hun kind te vergroten. Hij ontwikkelde een chip die een babypop net zo wispelturig laat zijn als een gewone baby. De pop huilt verschillende huiltjes die bestreden kunnen worden met een schone luier of een flesje. Soms huilt de baby zonder dat daar iets aan te doen is en ligt de poppenmoeder de hele nacht wakker.

Honderdduizenden Amerikaanse scholieren krijgen deze baby een weekend te logeren. Ze worden uitgerust met een bandje om de pols en een apparaatje dat hun gedrag registreert. Verder houden ze in een logboek bij hoe de baby zich van minuut tot minuut gedraagt. Uit de schoolklas in Wisconsin zijn Zack en Rachel, allebei 15 jaar, dit weekend de gelukkigen. We zien Zack het wiegje naast de skateboardbaan parkeren en Rachel met de kinderwagen in het winkelcentrum `om te wennen aan de blikken die tienermoeders krijgen toegeworpen'.

,,Hoe kijken ze dan?'' vraagt de interviewer. ,,Zoals je kijkt naar onverantwoordelijke mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen.'' ,,Vind je dat vervelend?'' ,,Ja.''

Het zorgen voor een babypop is een serieuze aangelegenheid. ,,Ik denk dat het een luierhuiltje is'', zegt Zack als de pop het op een krijsen zet. 's Nachts zien we hem de ladder van zijn hoogslaper afgaan. Maar 's maandags zijn zijn scores goed, concludeert de juf. Slechts één keer huilde Zacks pop langer dan twee minuten. Wil Zack er nog een paar nachtjes mee doorgaan? ,,Nee, ik word er ziek van.'' Rachel – die vrijdag klaagde dat ze waarschijnlijk niet kon gaan dansen vanwege de geluidsoverlast voor de baby – heeft er de brui aan gegeven en komt niet meer opdagen die dag. Zo wil de juf het graag zien: ,,Ik weet zeker dat deze ervaring steeds terugkeert in hun hoofd zodra ze seksueel actief zijn.''

Heilig vuur, Ned.1, 22.23-22.53u.