Beweeglijk en open

Op een stoel houdt de Zweedse premier Göran Persson het meestal niet lang uit. Als hij zijn standpunt uiteen wil zetten, begint hij bij voorkeur te wandelen. Enkele passen vooruit, dan achteruit, naar links en vervolgens naar rechts draaiend houdt hij zijn betoog als een zwaar uitgevallen balletdanser.

Als voorzitter van de Europese Unie zal hij zijn beweeglijkheid tijdens de topbijeenkomsten met de Amerikaanse president George W. Bush (vandaag) en met de andere Europese regeringsleiders (vrijdag en zaterdag) in bedwang moeten houden. Hij weet dat het hem winst oplevert als hij voor de Zweedse tv-camera's in de voorzittersstoel een internationale rol speelt. Gastheer Persson gebruikt het EU-voorzitterschap behendig voor de binnenlandse politiek.

Hij heeft zijn positie sinds het begin dit jaar benut om de Zweden te tonen dat zij dankzij de EU tot ver over de grens van belang kunnen zijn. Zo ging het in maart bij de ontvangst de Russische president Poetin, zo gaat het dezer dagen opnieuw. De Zweden lijken er zó van onder de indruk, dat zij minder eurosceptisch worden. Volgens een recente peiling is het aantal pro-Europese Zweden gestegen van 45 naar 51 procent.

Persson, 52 jaar, gehuwd en vader van twee dochters, is een premier die de nationale ramen open wil zetten. Internationaal loopt hij niet te koop met binnenlandse beslommeringen. Hij heeft zijn hele regering, onder wie eurosceptici, gedisciplineerd bijeengebracht op een koers die ooit moet leiden tot deelname aan de euro.

Behalve als man van de wereld etaleert Persson zich graag als iemand die goede contacten onderhoudt met gewone burgers. Daarom ook praatte hij gisteren tweeëneenhalf uur met de antiglobaliseringsactiviste America Vera-Zavala. Hij hoopte zo ook het risico van gewelddadige acties in Gotenburg te verminderen.

Persson is sinds zijn vijftiende politiek actief in de sociaal-democratische partij. Hij was onder andere secretaris van de socialistische jeugd, wethouder en minister van Onderwijs en van Financiën (die impopulaire bezuinigingen doorvoerde om het vermaarde Zweedse welvaartsmodel te redden), voordat hij in 1996 partijvoorzitter en premier werd.