Nokia grijpt te hoog

Het is moeilijk te zeggen wat sneller achteruitgaat: Nokia's markt of Nokia's geloofwaardigheid op die markt. De Finse mobiele-telefoniegigant heeft de omzetgroeiverwachting, die op 20 april naar buiten werd gebracht, met meer dan de helft naar beneden bijgesteld, en zijn winstverwachting met bijna 25 procent. Het concern geeft de uit de VS overgewaaide groeivertraging de schuld, evenals een vermindering van de subsidies van telefoonbedrijven op mobiele toestellen en de introductie van nieuwe technologieën in de mobiele telefonie. Nokia is niet de enige producent van mobiele telefoons die door deze gevaarlijke mix van factoren van de wijs wordt gebracht. Ook Alcatel en Sagem hebben onlangs winstwaarschuwingen gegeven.

Maar op 21 mei had Nokia's financiële directeur op een conferentie van Crédit Suisse First Boston nog een optimistisch verhaal afgestoken, dat door analisten van deze zakenbank als volgt werd samengevat: ,,Nokia blijft een groot vertrouwen houden in zijn vooruitzichten voor de toekomst, ondanks de bekende problemen die in de bedrijfstak spelen. Nokia's financiële directeur denkt niet dat de Amerikaanse groeivertraging noodzakelijkerwijs naar Europa zal overwaaien.'' De daaropvolgende winstwaarschuwing onderstreept niet alleen de scherpe daling in de verkopen van mobiele telefoons, maar is ook tekenend voor de risico's die kleven aan Nokia's communicatiebeleid. Met veel ophef heeft het management zichzelf een reeks verstrekkende doelen gesteld, om ze vervolgens alleen maar te missen.

Nokia's winst per aandeel neemt dit jaar misschien met meer dan 10 procent af. En de vooruitzichten op de langere termijn zijn hoogst onzeker. Dit concern is duidelijk niet de veilige haven waar zoveel beleggers het voor aanzagen. Toch is zelfs na een koersval van 23 procent de bedrijfswaarde van Nokia nog steeds driemaal de verwachte omzet voor volgend jaar. Voor een onderneming met deze vooruitzichten is dat onhoudbaar.

Beleggers zullen meer waarde aantreffen in Ericsson. Het Zweedse concern is in verhouding tot de omzet van volgend jaar ruwweg tweemaal zo goedkoop als Nokia. Toch bestaat het grootste deel van zijn waarde uit zijn infrastructuurdivisie, die meer orders heeft ontvangen voor derdegeneratie (3G)-netwerken dan enig ander bedrijf. Verliezen van de divisie voor mobiele telefoons hebben de onderneming in het verleden schade toegebracht, maar er zijn grote stappen gezet om de zaak ten goede te keren. En het plan voor kostenbesparingen wint aan geloofwaardigheid onder institutionele beleggers. Deze factoren tezamen kunnen 2002 tot het jaar van Ericsson maken.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld