`Omstreden' status Peper

In deze krant van 5 juni las ik de uitspraken van Ruud Koole over Bram Peper. De kern van Koole's betoog is: `Zolang iemand omstreden is, kan hij wat mij betreft geen functie vervullen in het openbaar bestuur'. Dat roept de vraag op volgens welke criteria een openbaar bestuurder al dan niet `omstreden' is, en of de omstreden status ooit weer kan ophouden.

Terecht wil Koole Peper niet het recht ontzeggen zichzelf te verdedigen; dat recht is voor iedere burger grondwettelijk gewaarborgd. Maar dan kun je niet tegelijkertijd zelf een veroordeling uitspreken met een verwijzing naar het openbaar ministerie en de Rotterdamse gemeenteraad. Immers, het OM heeft na een strafrechtelijk onderzoek de kwestie geseponeerd. Daarmee is in onze rechtsstaat de zaak afgedaan.

Intussen is het onderzoek dat KPMG in opdracht van de gemeente uitvoerde, op wezenlijke punten door de tuchtraad als niet zorgvuldig gekwalificeerd. Uit het onderzoek van het OM bleek ook al dat veel voor waar aangenomen `feiten' uit het Rotterdamse onderzoek onjuist waren. In een normaal gerechtelijk proces zou een zaak onder deze onzorgvuldige omstandigheden allang zijn geseponeerd of terugverwezen. De gemeenteraad heeft gemeend dat recht niet te moeten gunnen aan de burger Peper; dezelfde raad die jarenlang de mogelijkheid heeft gehad het college van B en W in al zijn gedragingen te controleren. Het Rotterdamse onderzoek heeft uit het oogpunt van bestuurlijke zorgvuldigheid een flinke bijsmaak. Het onderzoek zelf is te zeer omstreden om als referentiekader te kunnen gebruiken bij een oordeel over Peper. Dat Koole zijn oordeel er toch op baseert, is dan ook ongelukkig. Het ware beter geweest om, naast het thema van de integriteit van politici, ook het thema van de integriteit en zorgvuldigheid van dergelijk onderzoek naar gedragingen van publieke personen aan de orde te stellen. Mag je iemand `omstreden' blijven noemen en dus ongeschikt voor bestuurlijke functies, ook als de basis voor dat oordeel zelf veel te wensen overlaat? Van de PvdA-voorzitter had ik graag aandacht voor een dergelijke vraagstelling gehoord. Nu is het een Catch 22-redenering waarmee niet alleen Peper maar ook het hele openbaar bestuur vastgeketend is aan criterialoze `omstredenheid'.

Adri Duivesteijn is Tweede-Kamerlid voor de PvdA.