Bush: VS willen leidende rol in klimaatoverleg

Aan de vooravond van zijn reis naar Europa kwam president Bush met een alternatief voor het in zijn ogen zwakke Kyoto Protocol. Een samenvatting van Bush' toespraak.

,,Klimaatverandering is een onderwerp waarvan ik weet dat het in Europa van het grootste belang wordt geacht. Maar de gezondheidstoestand van de aarde is ook voor Amerika belangrijk. En het is een onderwerp dat belangrijk zou moeten zijn voor ieder land, overal op de wereld. Klimaatverandering kent geen grenzen. De effecten ervan kunnen niet met een leger of door een ideologie worden bestreden.

Het Kyoto Protocol had een aantal fundamentele, fatale zwaktes. Maar het proces om landen bijeen te brengen om te discussiëren over onze gezamenlijke verantwoordelijkheid voor klimaatverandering is belangrijk. De Verenigde Staten willen, binnen de Verenigde Naties en elders, met vrienden, bondgenoten en andere landen werken aan een effectief op wetenschap gestoeld antwoord op het broeikaseffect.

De regering heeft de gerespecteerde National Academy of Sciences gevraagd naar actuele informatie over wat we wel en niet weten over klimaatverandering. We weten dat temperaturen op aarde stijgen. Er is een natuurlijk broeikaseffect dat bijdraagt aan die stijging, maar de concentratie van broeikasgassen, vooral CO2, is substantieel toegenomen sinds het begin van de industriële revolutie. De National Academy of Sciences geeft aan dat die toename grotendeels het gevolg is van menselijk handelen. Maar de academie zegt ook dat we niet weten hoe groot het effect is van natuurlijke klimaatfluctuaties. We weten niet hoe groot de klimaatverandering zal zijn. We weten niet hoe snel de verandering zal plaatshebben of hoeveel invloed we er op kunnen hebben. En ten slotte kan niemand met zekerheid zeggen wanneer sprake is van een gevaarlijk niveau van opwarming en dus van een niveau dat vermeden moet worden. De uitdaging is om serieus te handelen, binnen de beperkingen van onze kennis.

Er zijn slechts twee manieren om de concentratie van broeikasgassen te stabiliseren. We kunnen de uitstoot zelf trachten te voorkomen of we kunnen de gassen opvangen nadat ze zijn uitgestoten. Aan beide benaderingen kleven problemen. Er is grote technologische vooruitgang, maar hebben nog geen financieel aantrekkelijk manier gevonden om CO2-uitstoot bij de bron op te vangen, ook al zijn er op dit gebied hoopgevende ontwikkelingen.

De Verenigde Staten zijn de grootste producent van broeikasgassen. We zijn verantwoordelijk voor bijna twintig procent van de uitstoot. Maar we zijn ook verantwoordelijk voor een kwart van de wereldeconomie. We erkennen onze verantwoordelijkheid om de uitstoot te verminderen. Maar er is ook het andere deel van het verhaal, dat de rest van de wereld tachtig procent van alle broeikasgassen uitstoot en dat een groot deel daarvan komt van ontwikkelingslanden.

China is de grootste producent van broeikasgas na de VS en toch wordt China geheel buiten Kyoto gehouden. India en Duitsland staan beide in de top tien, maar India hoeft volgens Kyoto niets te doen. Deze en andere ontwikkelingslanden die een snelle groei doormaken, staan voor de uitdaging om de uitstoot te verminderen zonder hun economie te schaden. We willen met deze landen samenwerken op dit te bereiken.

Kyoto is, om diverse redenen, onrealistisch. Veel landen kunnen de doelstellingen van Kyoto niet halen. De doelstellingen zelf zijn willekeurig en missen een wetenschappelijke basis. Voor Amerika zou het voldoen aan die doelstellingen negatief uitwerken op de economie, met gevolgen voor de werkgelegenheid en voor de consumentenprijzen. Het feit dat Amerika niet bereid is een zwak verdrag te omarmen, moet door onze vrienden en bondgenoten echter niet worden gezien als een ontwijken van onze verantwoordelijkheid. In tegendeel, mijn regering wil een leidende rol bij de aanpak van klimaatverandering.

De VS hebben sinds 1990 18 miljard dollar geïnvesteerd in wetenschappelijk onderzoek, dat is drie keer zo veel als andere landen en meer dan de EU en Japan bij elkaar. Onze investering zal nog groter worden. We zullen een Climate Change Research Initiative starten. Mijn minister van Handel zal daarnaast extra investeren in onderzoek, in de beoordeling van die investeringen en in een verbetering van de samenwerking. We zullen ontwikkelingslanden helpen bij het opzetten van klimaatobservatiesystemen en andere geïndustrialiseerde landen aanmoedigen om iets vergelijkbaars te doen. En we stellen voor om met de EU, Japan en andere ontwikkelde landen samen te werken bij de ontwikkeling van een klimaatmodel dat ons helpt om oorzaken en gevolgen van klimaatverandering beter te begrijpen.

Amerika is leider op het gebied van technologie en innovatie. We geloven dat technologie grote mogelijkheden heeft bij de reductie van de uitstoot. Daarom creëren we een National Cimate Change Technology Initiative om het onderzoek aan universiteiten en nationale laboratoria te verbeteren.

Maar ook met de beste wetenschap en met de beste technologie, kunnen de Verenigde Staten dit probleem niet alleen oplossen. Daarom willen we samenwerken met partners op het westelijk halfrond en met andere gelijkgestemde landen.''