Smaakmaker in het roze

Jammer voor de verdiende winnaar van de 84ste Ronde van Italië, maar de Giro van 2001 zal niet de geschiedenis ingaan als die van Gilberto Simoni (29). Zijn overwinning zal altijd in de schaduw blijven staan van de dopingschandalen die deze ronde in hun greep hielden.

Dieptepunt was de afgang van Dario Frigo. De enige concurrent van Simoni voor de eindzege werd vrijdag door zijn team ontslagen nadat bekend was geworden dat er twee dagen eerder na een politie-inval bij de ploegen in Sanremo dopingprodukten in de kamer van Frigo waren gevonden.

Vrijdag, na afloop van de negentiende etappe, had Simoni slechts vijftien seconden voorsprong op Frigo. Toen Frigo zijn koffers had gepakt en Simoni een dag later in Arona zijn enige ritzege in de Giro behaalde, bedroeg zijn voorsprong op de als tweede geëindigde Spanjaard Abraham Olano 7,31 minuut. Na de slotetappe van gisteren naar Milaan bleef dat verschil zo groot. In 1973 won Eddy Merckx de Giro met een voorsprong van 7,42 minuut op Felice Gimondi.

Klimmen, dalen, tijdrijden: Simoni, in 1993 als amateur winnaar van de Baby Giro, kan het allemaal. Hij is meer een allrounder dan Marco Pantani, drie jaar geleden winnaar van Giro en Tour. Tweemaal toonde Gibi zich in deze ronde de beste klimmer. Anderhalve week geleden voor het eerst, toen hij op de Pordoi de overwinning schonk aan de Mexicaanse medevluchter Julio Perez.

Die eerste dag in juni veroverde Simoni de felbegeerde roze trui. In 1984 zag de toen 12-jarige Gilberto dorpsgenoot Francesco Moser, ook afkomstig uit Palù di Giovo in Trentino, de Giro winnen. Vanaf dat moment was de roze trui het heilige doel in Simone's leven.

In de tijdrit naar Saló was Frigo even virtuele roze-truidrager, maar dankzij een indrukwekkend slot van de race tegen de klok behield Simoni zijn leiderstrui. Zaterdag won hij met overmacht de laatste bergetappe. Daar gaf de achtstejaarsprof ook blijk van z'n capaciteiten als daler. In de regen maakte hij op z'n Fondriest-fiets bij hoge snelheden geen fout.

Fondriest is een van de vijf wereldkampioenen met wie Simoni samenwerkt. De wereldkampioen van 1988 levert de fietsen voor Lampre-Daikin, manager van de Giro-winnaar is Beppe Saronni, Franceso Moser is familielid en met Simoni nauw betrokken bij de plaatselijke fietsclub, Oscar Camenzind is ploeggenoot en Pietro Algeri (ploegenachtervolging) zijn teambaas bij Lampre.

Daar kreeg hij twee jaar geleden een contract, als beloning voor zijn derde plaats in de Giro van '99. Al moet daar bij worden aangetekend dat de verwijdering van leider Pantani, wegens een te hoge hematocrietwaarde van zijn bloed, debet was aan die ereplaats. Vorig jaar won Simoni in Bormio zijn eerste etappe in de Giro.

Gisteren stelde fietsenmaker Fondriest een roze fiets ter beschikking aan Simoni. Alles roze: van frame tot kilometerteller. De fiets is inmiddels geveild voor het goede doel. Simoni was in z'n zegetocht van Arona naar Milaan in een goede bui. Haren geverfd in de kleuren van z'n team, blauw en roze, zonnebril met roze montuur.

Simoni beslist nog of hij aan de Tour deelneemt. De gele trui heeft hij pas voor volgend jaar op zijn verlanglijstje staan. De Franse ronde kan nog wel een Italiaanse krachtpatser gebruiken, nu Cipollini en Pantani daar ontbreken. Zijn voorbereiding is echter niet afgestemd op deelname, maar hij verwacht dat hij over drie weken klaar kan zijn voor een goede prestatie. De Ronde van Spanje, in september, zou zijn eerste grote koers na de Giro zijn. In de Vuelta excelleerde hij vorig jaar in de koninginnerit, door solo naar de top van de Angliru te rijden, de stijlste berg op de wielerkalender.

Vanavond zit Simoni weer op de fiets. Niet om veel geld op te strijken, maar ter nagedachtenis aan Fabio Casartelli, de Italiaan die om het leven kwam in de Tour van '95. Simoni maakte toen zijn Tourdebuut. Hij gaf dat jaar op. In '97 werd hij 116de. ,,De gele trui staat voor volgend jaar op mijn lijstje.'' Een bedreiging voor favoriet Lance Armstrong zal hij dit jaar nog niet zijn, een welkome smaakmaker des te meer.