Mannen en geiten

Zo'n honderd jaar geleden raakte het onder mannen in de mode om zich af te vragen wat `de vrouw' nu eigenlijk wil. Anno 2001 duikt een groepje mannen op dat publiekelijk aan vrouwen wil uitleggen wat `de man' bezielt. ,,Zodat we hand in hand het nieuwe millennium kunnen binnenstappen'', aldus cabaretier Jeroen van Merwijk, initiatiefnemer van `voorlichtingsavonden voor vrouwen'.

Hij kwam op het idee toen de dames in het publiek bij een van zijn eigen theatershows wel hard moesten lachen om het lied Alle mannen moeten dood, maar chagrijnig stilvielen bij een sketch over vrouwen als onsportieve stuntels. Al dat onbegrip tussen de seksen, daar moest toch iets mee te doen zijn, dacht Van Merwijk. Zijn idee lag een paar jaar bij de VARA op een plank voordat de RVU hem carte blanche gaf voor het programma Mannen voor vrouwen.

Van Merwijk besloot om met zijn collega's Hans Dorrestijn, Bert Klunder, Erik van Muiswinkel, Justus van Oel en Diederik van Vleuten vier avonden anderhalf uur lang in het Betty Asfalt-complex in Amsterdam te gaan staan om aan een geheel vrouwelijk publiek uit te leggen hoe mannen in elkaar zitten. Uit die avonden zijn vier programma's van een klein half uur gedestilleerd. Maar dat werkt niet. Of zoals Marieke Paijens, producent en redactrice van het programma, het verwoordt: ,,Ik kijk zelf nooit naar theater op tv, ik vind dat het niet overkomt.'' In de zaal zijn de cabaretiers bijvoorbeeld begonnen met wat liedjes die wij thuis niet te zien krijgen, waardoor het publiek oninvoelbaar snel lijkt warm te lopen.

Van Merwijk vindt het in principe prima als het programma het gevoel oproept dat je erbij had moeten zijn. Hij heeft de ingedikte tv-versie nog niet gezien. ,,Als het maar een raar programma is geworden, dan vind ik het goed. Het heeft wel een serieuze ondertoon, anders is het niet leuk, maar onze forte is toch gewoon een beetje geiten. We zijn wel cabaretiers.''

Geiten, tja. ,,Vrouwen hoeven het niet ergens over te hébben als ze het ergens over hebben'', zegt Bert Klunder ergens, maar als dit programma ons iets leert is het wel dat dat net zo goed opgaat voor mannen. Er komen onstuitbaar veel stoffige clichés voorbij, die vaak teruggrijpen op de aloude vraag wat vrouwen bezielt. Neem je als man bloemen mee dan vindt een vrouw dat niet origineel; doe je iets origineels dan was ze met een bloemetje net zo blij geweest. Een vrouw kan veertig jaar lang met een timmerman getrouwd zijn en nog niet weten wat een kruiskopschroevendraaier is. ,,Misschien helpt het als we er in een eventuele volgende reeks wat jóngere mannen bij zoeken'', oppert Paijens.

Toch kunnen deze veertigers onder elkaar best grappig zijn. Als een vrouw in het publiek die erover zeurt dat Dorrestijn zijn tekst van papier voorleest, de vrouw van Fred Emmer blijkt te zijn, zegt Van Vleuten: ,,Als er iemand is die zijn hele leven van papier heeft voorgelezen, is het Fred Emmer wel!'' Maar ja. Dat zegt hij na afloop in de kleedkamer.

Hadden we er misschien toch gewoon bij moeten zijn.

Mannen voor vrouwen, Ned.3, zondag, 19.00-19.30u.