LAS VEGAS

Phileas Fogg deed het in 80 dagen, Andre Agassi in 80 tennistoernooien. De Achterpagina gaat in 80 hits de wereld rond. Vandaag de 50ste bestemming:

Las Vegas.

Las Vegas, het Amerikaanse gokparadijs midden in de woestijn van Nevada, wordt steeds meer een reis om de wereld in één stad. De laatste jaren krijgen de nieuwe reusachtige casino's steevast de vorm van populaire toeristenattracties van over de hele wereld. Zo verscheen in 1994 een reusachtige zwarte piramide met de naam Luxor aan de beroemde `strip'. Een jaar later verscheen daar New York, een versie van die stad op een derde van de ware grootte, inclusief Vrijheidsbeeld, Empire State Building en Chrysler Building. Weer later werd Las Vegas nog verrijkt met Parijs en Venetië in het klein. Las Vegas heeft ook een casinohotel met Monte Carlo als thema en The Belaggio is een fantasie Italiaans stadje aan een meer. Het oude Rome is aanwezig in Caesars Palace dat heel toepasselijk wordt betreden door een serie van zeven triomfbogen en het oude Engeland in Excalibur. Verder zijn ook New Orleans en Polynesië vertegenwoordigd in Las Vegas. Alleen landen als Japan en China ontbreken nog, maar het is een kwestie van tijd voor ook klein Tokio, vermoedelijk compleet met kleine aardschokjes, in de hoofdstad van het gokken zal worden nagebouwd.

Hits zoals Frank Sinatra's `New York, New York' gaan in zekere zin dus ook allemaal over Las Vegas, dat hierdoor wel de meest bezongen stad ter wereld moet zijn. Las Vegas is ook de stad waar Amerikaanse popartiesten bijna allemaal wel eens optreden. Frank Sinatra resideerde in de jaren zestig zelfs lange tijd in het nu opgeblazen hotel Sands en Elvis Presley trad er in de jaren zeventig talloze malen op.

Vroeger was Las Vegas vooral een toevluchtsoord voor artiesten in hun nadagen, maar sinds het Hard Rock Hotel er midden jaren negentig opende, treden er nu ook groepen en muzikanten in hun glorietijd op. Maar al komt iedere artiest er tegenwoordig, Las Vegas is de laatste jaren opmerkelijk weinig bezongen. Een van de weinigen die een lied wijdden aan de snelst groeiende stad van de Verenigde Staten, was Sheryl Crow. ,,I'm Leaving Las Vegas /Lights so bright / Palm sweat, blackjack / On a Saturday night', zingt ze in `Leaving Las Vegas' uit 1994, een verslag van een danseres in de Lido des Girls over een verblijf in de gokstad. Crow weet de clichébeelden van Las Vegas als een stad vol neonlicht en eenarmige bandieten te vermijden. Haar Las Vegas is een sombere woestijnstad waar pech heerst. ,,I'm standing in the middle of the desert / Waiting for my ship to come in / But now no joker, no jack, no king / Can take this loser hand / And make it win.'

Toen Las Vegas nog niet was veranderd in een gigantisch pretpark vol gethematiseerde hotelkolossen, maar nog een echte, pure gokstad was, werd de stad veel vaker bezongen. In 1965 haalde Chubby Checker, die was getrouwd met de Nederlandse ex-Miss World Catharina Lodders, een bescheiden hit met `Stopping In Las Vegas'. Zes jaar later bereikte Tony Christie's `Las Vegas' de vijfendertigste plaats van de Top 40 en in 1977 haalde de Australische Little River Band een hit met `Home On A Monday', een nummer dat begint met de woorden `Do you know where I'm calling from? The Las Vegas Hilton', maar verder niet over de gokstad gaat.

Maar de beroemdste ode aan Las Vegas is natuurlijk `Viva Las Vegas' van Elvis Presley, de zanger die aan het einde van zijn leven de verpersoonlijking werd van de wansmaak waarvoor Las Vegas voor velen staat. `Viva Las Vegas' is een vrolijke, onverbloemde reclame voor Las Vegas en het gokken. ,,Bright light city gonna set my soul / Gonna set my soul on fire / Got a whole lot of money that's ready to burn / So get those stakes up higher', zo begint Elvis zijn Viva Las Vegas, dat in 1964 de achttiende plaats van de Top 40 bereikte. Alle bekende, om niet te zeggen clichébeelden van Las Vegas komen er in voor: het overvloedige neonlicht, black jack, roulette, poker, de `one armbandits' de dagen die nacht worden en nachten die dagen worden in de casino's. Indachtig de wetten van de statistiek rekent Elvis op pech in Las Vegas, maar anders dan Crow zal hem dat niet deren. ,,If I wind up broke up well / I'll always remember that I had a swingin' time / Viva Las Vegas', zo eindigt hij opgewekt.