HET PUBLIEK

Liefhebbers noemen het The King of Sports. Of, met enig gevoel voor overdrijving: `de meest masculiene sport die met de kleren aan bedreven wordt'.

In Nederland is polo – de edele, enigszins wonderlijke combinatie van hockey, paardrijden en rugby die ooit door de Perzen werd geïntroduceerd – vooral een sport voor de happy few, het laatste bastion dat nog niet is veroverd door Jan Publiek. Het gros van de toeschouwers, merendeels vips en genodigden, wil dat graag zo houden. Het openstellen van polotoernooien voor het grote, onwetende publiek zou immers afbreuk doen aan het exclusieve karakter van de sociale rendez-vous, waar gedistingeerde heren en chique dames onder het genot van een glaasje en een hapje gezellig staan te keuvelen. Gemoedelijk of niet, tijdens een wedstrijd moeten de gasten, zo willen de polo-mores, het intieme familiefeestje onderbreken en het hospitality-paviljoen verlaten om de terreinknechten te assisteren. Polo is een ruige sport en aan het einde van de viermaal zeveneneenhalve minuut oogt de grasmat als een doorploegde akker. Gezamenlijk inspecteren de toeschouwers de gehavende ondergrond en leggen zij de plaggen terug op de juiste plaats. Zodat het harmonieuze samenspel tussen mens en dier weer kan beginnen, en de gasten even verderop ongestoord verder kunnen eten, drinken en praten.

Aflevering 34 van een serie over publiek