Buitenleven

We zaten te eten op de binnenplaats van een boerderij in Frankrijk. De zon, die gloeiend zijn best had gedaan, verdween achter het dak van de grote schuur. Nachtegalen en boomkikkers begonnen hun stembanden los te maken. Salades met veel geitenkaas en witte wijn.

Jan vertelde een verhaal uit Amsterdam. Hij zou voor dertig gulden een fiets kopen van een junkie. Hij gaf hem een briefje van vijfentwintig en nog een briefje van vijfentwintig, maar die junkie kon niet terugbetalen. Geef mij die fiets en dat geeltje maar, zei Jan, dan ga ik het wel even wisselen. Zo gezegd, zo gedaan. Toen Jan terugkwam om hem de resterende vijf gulden te geven, was die junkie diep geroerd. Dat er nog zulke eerlijke mensen waren in Amsterdam!

Frits vertelde vervolgens een verhaal uit de trein van Amsterdam naar Parijs. Een onbetrouwbaar type had hem wat geld te leen gevraagd. Frits weigerde. De man bood hem een onderpand aan. Hij liet Frits zijn handen ophouden en dropte er al zijn sieraden in, te beginnen met zijn oorbellen. Op dat moment verscheen de conducteur. In Brussel zat Frits nog steeds met die sieraden in zijn handen. Hij zag dat de man gevankelijk werd afgevoerd, draaide het raampje open, riep en wenkte en zag kans hem zijn spullen terug te geven. U wordt wél bedankt, zei die man.

,,Misschien probeerde hij via jou van de buit van een roofoverval af te komen'', opperde ik.

En toen vertelde ik een verhaal van de stationstraverse in Utrecht, waar ik eens werd aangesproken door een erg oriëntaals uitziende man. Hij drukte me een fototoestel in mijn handen. Hij zei dat zijn broer over was uit een heel ver land en vroeg of ik een foto van hen wilde maken. En werkelijk, ik deinsde eerst een stap terug, ik vroeg me eerst af wat voor een truc dit nou weer was. Maar het was gewoon zoals die man gezegd had: zijn broer was over uit een heel ver land en ze wilden samen op de foto.

,,En toen ben je ervandoor gegaan met die camera'', gokte Jan.

,,Toen heb ik een foto van ze gemaakt'', zei ik.